Untitled Document

குணமாலையார் இலம்பகம்

 

851.
  • காசு அறு துறவின் மிக்க கடவுளர் சிந்தை போல
  • மாசு அறு விசும்பின் வெய்யோன் வடதிசை அயணம் முன்னி
  • ஆசு அற நடக்கும் நாளுள் ஐங் கணைக் கிழவன் வைகிப்
  • பாசறைப் பரிவு தீர்க்கும் பங்குனிப் பருவம் செய்தான்
 
     
852.
  • தோடு அணி மகளிர் போன்ற துணர் மலர்க் கொம்பர் கொம்பின்
  • ஆடவர் போல வண்டும் அடைந்தன அளியிற்கு ஒல்கி
  • ஊடிய மகளிர் போல ஒசிந்தன ஊடல் தீர்க்கும்
  • சேடரின் சென்று புல்லிச் சிறுபுறம் தழீஇய தும்பி
 
     
853.
  • நானம் மண்ணிய நல் மண மங்கையர்
  • மேனி போன்று இனிதாய் விரை நாறிய
  • கானம் காழ் அகிலே கமழ் கண்ணிய
  • வேனிலாற்கு விருந்து எதிர் கொண்டதே
 
     
854.
  • கொம்பர் இன் குயில் கூய்க் குடை வாவியுள்
  • தும்பி வண்டொடு தூ வழி யாழ் செய
  • வெம்பு வேட்கை விரும்பிய வேனில் வந்து
  • உம்பர் நீள் துறக்கத்து இயல்பு ஒத்ததே
 
     
855.
  • நாக நண் மலர் நாறு கடிநகர்
  • ஏக இன்பத்து இராச புரத்தவர்
  • மாகம் நந்து மணம் கமழ் யாற்று அயல்
  • போகம் மேவினர் பூமரக் காவினே
 
     
856.
  • முழவம் கண் துயிலாத முது நகர்
  • விழவு நீர் விளையாட்டு விருப்பினால்
  • தொழுவில் தோன்றிய தோமறு கேவலக்
  • கிழவன் மூது எயில் போல் கிளர்வுற்றதே
 
     
857.
  • வள்ள நீர் அரமங்கையர் அங் கையால்
  • உள்ளம் கூரத் திமிர்ந்து உகுத்து இட்ட சாந்து
  • அள்ளலாய் அடி யானை இழுக்கின
  • வெள்ள நீர் வளை வெள்ளம் முரன்றவே
 
     
858.
  • நீந்தும் நித்தில ஊர்தி நிழல் மருப்பு
  • ஏந்து கஞ்சிகை வையம் இள வெயில்
  • போந்து காய் பொன் சிவிகை நல் போதகம்
  • கூந்தல் மாலைக் குமரிப் பிடிக் குழாம்
 
     
859.
  • ஏறுவார் ஒலி ஏற்றுமினோ எனக்
  • கூறுவார் ஒலி தோடு குலைந்து வீழ்ந்து
  • ஆறின் ஆர்ப்பு ஒலி அம் சிலம்பின் ஒலி
  • மாறு கொண்டது ஓர் மாக் கடல் ஒத்தவே
 
     
860.
  • பொன் செய் வேய்த்தலைப் பூ மரு மண்டலம்
  • மின் செய் வெண் குடை பிச்சம் மிடைந்து ஒளி
  • என் செய்கோ என்று இரிந்தது இழை நிலா
  • மன் செய் மாண் நகர் வட்டம் விட்டிட்டதே
 
     
861.
  • திருந்து சாமரை வீசுவ தெண் கடல்
  • முரிந்த மொய் திரை போன்ற அகில் புகை
  • புரிந்த தாமங்கள் ஆக அப் பூந்துகள்
  • விரிந்து வானின் விதானித்தது ஒத்ததே
 
     
862.
  • சோலை சூழ் வரைத் தூங்கு அருவித் திரள்
  • மாலை ஊர்திகள் வையம் இவற்று இடைச்
  • சீலக்கு அஞ்சி நல் போதகம் செல்வன
  • நீல மேகம் நிரைத்தன போன்றவே
 
     
863.
  • வழங்கு வங்கக் கலிங்கக் கடகமும்
  • அழுங்கும் மாந்தர்க்கு அணிகலப் பேழையும்
  • தழங்கு வெம் மதுத் தண்டும் தலைத் தலைக்
  • குழங்கல் மாலையும் கொண்டு விரைந்தவே
 
     
864.
  • வாச வெண்ணெயும் வண்டு இமிர் சாந்தமும்
  • பூசு சுண்ணமும் உண்ணும் அடிசிலும்
  • காசு இல்போகக் கலப்பையும் கொண்டு அவண்
  • மாசு இல் மாசனம் வாயில் மடுத்தவே
 
     
865.
  • பாடல் ஓசையும் பண் ஒலி ஓசையும்
  • ஆடல் ஓசையும் ஆர்ப்பு ஒலி ஓசையும்
  • ஓடை யானை உரற்று ஒலி ஓசையும்
  • ஊடு போய் உயர் வான் உலகு உற்றவே
 
     
866.
  • பூக்கள் நீர் விளை யாடிய பொன் உலகு
  • ஓக்கம் நீள் விசும்பு ஊடு அறுத்து ஒய் என
  • வீக்க மா நகர் வீழ்ந்தது போன்று அவண்
  • மாக்கள் மாக்கடல் வெள்ளம் அடுத்ததே
 
     
867.
  • மின்னு வாள்தடம் கண்ணியர் வெம் முலைத்
  • துன்னு வாட்டம் தணித்தலின் தூ நிறத்து
  • அன்ன வாட்டத்து அணி மலர்ப் பூம் பொழில்
  • என்ன வாட்டமும் இன்றிச் சென்று எய்தினார்
 
     
868.
  • அள் உடைக் குவளைக் கயம் நீடிய
  • கள் உடைக் கழுநீர்ப் புனல் பட்டமும்
  • புள் உடைக் கனியின் பொலி சோலையும்
  • உள் உடைப் பொலிவிற்று ஒரு பால் எல்லாம்
 
     
869.
  • செம்புறக் கனி வாழையும் தேன்சொரி
  • கொம்பு உறப் பழுத்திட்டன கோழரை
  • வம்புறக் கனிமாத் தொடு வார் சுளைப்
  • பைம் புறப் பலவிற்று ஒருபால் எல்லாம்
 
     
870.
  • கள்ள வானரமும் கன்னி யூகமும்
  • துள்ளும் மானொடு வேழத் தொகுதியும்
  • வெள்ளை அன்னமும் தோகையும் வேய்ந்து அவண்
  • உள்ளும் மாந்தரை உள்ளம் புகற்றுமே
 
     
871.
  • கோக்கணம் கொதித்து ஏந்திய வேல் என
  • நோக்கு அணங்கு அனையார் நுகர்வு எய்தலின்
  • தாக்கு அணங்கு உறையும் தடம் தாமரைப்
  • பூக்கணம் பொழில் பட்டது போன்றதே
 
     
872.
  • கூறப் பட்ட அக் கொய்ம் மலர்க் காவகம்
  • ஊறித் தேன் துளித்து ஒண் மது ஆர் மணம்
  • நாறி நாள் மலர் வெண் மணல் தாய் நிழல்
  • தேறித் தெண் கயம் புக்கது போன்றதே
 
     
873.
  • காவில் கண்டத் திரை வளைத்து ஆயிடை
  • மேவி விண்ணவர் மங்கையர் போன்று தம்
  • பூவையும் கிளியும் மிழற்றப் புகுந்து
  • ஆவி அம் துகிலார் அமர்ந்தார்களே
 
     
874.
  • பௌவ நீர்ப் பவளக் கொடி போல்பவள்
  • மௌவல் அம் குழலாள் சுரமஞ்சரி
  • கொவ்வை அம் கனி வாய்க் குணமாலை யோடு
  • எவ்வம் தீர்ந்து இருந்தாள் இது கூறினாள்
 
     
875.
  • தூமம் சூடிய தூத் துகில் ஏந்து அல்குல்
  • தாமம் சூடிய வேல்தடம் கண்ணினாள்
  • நாமம் சூடிய நல்நுதல் நீட்டினாள்
  • காமம் சூடிய கண் ஒளிர் சுண்ணமே
 
     
876.
  • சுண்ணம் என்பது ஓர் பேர் கொடு சோர் குழல்
  • வண்ண மாலை நுசுப்பு வருத்துவான்
  • எண்ணி வந்தன கூறு இவையோ என
  • நண்ணி மாலையை நக்கனள் என்பவே
 
     
877.
  • பைம் பொன் நீள் உலகு அன்றிப் இப்பார்மிசை
  • இம்பர் என் சுண்ணம் ஏய்ப்ப உள எனில்
  • செம் பொன் பாவை அன்னாய் செப்பு நீ எனக்
  • கொம்பனாளும் கொதித்துக் கூறினாள்
 
     
878.
  • சுண்ணம் தோற்றனம் தீம் புனல் ஆடலம்
  • எண் இல் கோடி பொன் ஈதும் வென்றாற்கு என
  • வண்ண வார் குழல் ஏழையர் தம்முளே
  • கண் அற்றார் கமழ் சுண்ணத்தின் என்பவே
 
     
879.
  • மல்லிகை மாலை மணம் கமழ் வார்குழல்
  • கொல்லியல் வேல் நெடுங் கண்ணியர் கூடிச்
  • சொல் இசை மேம்படு சுண்ண உறழ்ச்சியுள்
  • வெல்வது சூது என வேண்டி விடுத்தார்
 
     
880.
  • இட்டிடையார் இரு மங்கையர் ஏந்து பொன்
  • தட்டு இடை அம்துகில் மூடி அதன் பினர்
  • நெட்டு இடை நீந்துபு சென்றனர் தாமரை
  • மொட்டு அன மெல் முலை மொய் குழலாரே
 
     
881.
  • சீர்தங்கு செம்பொன் கொடி மல்லிகை மாலை சேர்ந்து
  • வார்தங்கு பைம்பொன் கழல் மைந்தர் கைக் காட்ட மைந்தர்
  • ஏர்தங்கு சுண்ணம் இவற்றின் நலம் வேண்டின் வெம்போர்க்
  • கார்தங்கு வண்கைக் கழல் சீவகன் காண்மின் என்றார்
 
     
882.
  • வாள் மின்னு வண் கை வடி நூல் கடல் கேள்வி மைந்தர்
  • தாள் மின்னு வீங்கு கழலான் தனைச் சூழ மற்றப்
  • பூண் மின்னு மார்பன் பொலிந்து ஆங்கு இருந்தான் விசும்பில்
  • கோள் மின்னும் மீன் சூழ் குளிர் மாமதித் தோற்றம் ஒத்தே
 
     
883.
  • காளை சீவகன் கட்டியங் காரனைத்
  • தோளை ஈர்ந்திடவே துணிவுற்ற நல்
  • வாளை வவ்விய கண்ணியர் வார் கழல்
  • தாளை ஏத்துபு தம் குறை செப்பினார்
 
     
884.
  • சுண்ணம் நல்லன சூழ்ந்து அறிந்து எங்களுக்கு
  • அண்ணல் கூறு அடியேம் குறை என்றலும்
  • கண்ணில் கண்டு இவை நல்ல கருங் குழல்
  • வண்ண மாலையினீர் எனக் கூறினான்
 
     
885.
  • மற்று இம் மா நகர் மாந்தர்கள் யாவரும்
  • உற்று நாறியும் கண்டும் உணர்ந்து இவை
  • பொற்ற சுண்ணம் எனப் புகழ்ந்தார் நம்பி
  • கற்றதும் அவர் தங்களொடே கொலோ
 
     
886.
  • ஐயனே அறியும் என வந்தனம்
  • பொய் அது அன்றிப் புலமை நுணுக்கி நீ
  • நொய்தில் தேர்ந்து உரை நூல் கடல் என்று தம்
  • கையினால் தொழுதார் கமழ் கோதையார்
 
     
887.
  • நல்ல சுண்ணம் இவை இவற்றில் சிறிது
  • அல்ல சுண்ணம் அதற்கு என்னை என்றிரேல்
  • புல்லு கோடைய பொற்பு உடைப் பூஞ் சுண்ணம்
  • அல்ல சீதம் செய் காலத்தின் ஆயவே
 
     
888.
  • வாரம் பட்டுழித் தீயவும் நல்ல ஆம்
  • தீரக் காய்ந்துழி நல்லவும் தீய ஆம்
  • ஓரும் வையத்து இயற்கை அன்றோ எனா
  • வீர வேல் நெடும் கண்ணி விளம்பினாள்
 
     
889.
  • உள்ளம் கொள்ள உணர்த்திய பின் அலால்
  • வள்ளல் நீங்கப் பெறாய் வளைத்தேன் எனக்
  • கள் செய் கோதையினாய் கரி போக்கினால்
  • தௌளி நெஞ்சில் தெளிக எனச் செப்பினான்
 
     
890.
  • கண்ணின் மாந்தரும் கண் இமையார்களும்
  • எண்ணின் நின் சொல் இகந்து அறிவார் இலை
  • நண்ணு தீம்சொல் நவின்ற புள் ஆதியா
  • அண்ணல் நீக்கின் அஃது ஒட்டுவல் யான் என்றாள்
 
     
891.
  • காவில் வாழ்பவர் நால்வர் உளர் கரி
  • போவர் பொன் அனையாய் எனக் கை தொழுது
  • ஏவல் எம் பெருமான் சொன்னவாறு என்றாள்
  • கோவை நித்திலம் மென் முலைக் கொம்பு அனாள்
 
     
892.
  • மங்கை நல்லவர் கண்ணும் மனமும் போன்று
  • எங்கும் ஓடி இடறும் சுரும்புகாள்
  • வண்டுகாள் மகிழ் தேன் இனங்காள் மது
  • உண்டு தேக்கிடும் ஒண் மிஞிற்று ஈட்டங்காள்
 
     
893.
  • சோலை மஞ்ஞை சுரமை தன் சுண்ணமும்
  • மாலை என்னும் மடமயில் சுண்ணமும்
  • சால நல்லன தம்முளும் மிக்கன
  • கோலம் ஆகக் கொண்டு உண்மின் எனச் சொன்னான்
 
     
894.
  • வண்ண வார் சிலை வள்ளல் கொண்டு ஆயிடை
  • விண்ணில் தூவி இட்டான் வந்து வீழ்ந்தன
  • சுண்ண மங்கை சுரமைய மாலைய
  • வண்ணம் வண்டொடு தேன் கவர்ந்து உண்டவே
 
     
895.
  • தத்தும் நீர்ப் பவளத்து உறை நித்திலம்
  • வைத்த போல் முறுவல் துவர் வாயினீர்
  • ஒத்ததோ என நோக்கி நும் நங்கைமார்க்கு
  • உய்த்து உரைமின் இவ்வண்ணம் எனச் சொன்னான்
 
     
896.
  • நீலம் நன்கு தெளித்து நிறம் கொளீஇக்
  • கோலம் ஆக எழுதிய போல் குலாய்
  • ஞாலம் விற்கும் புருவத்து நங்கை கண்
  • போலும் வேலவனே புகழ்ந்தேன் என்றாள்
 
     
897.
  • சோலை அம் சுரும்பின் சுண்ணம் தேற்றிய தோன்றல் தன்னை
  • வேல் ஐயம் படுத்த கண்ணார் தொழுதனர் விரைந்து போகி
  • மாலைக்கு வென்றி கூற மழை இடிப்புண்டு ஓர் நாகம்
  • ஆலையத்து அழுங்கி ஆங்கு மஞ்சரி அவலம் உற்றாள்
 
     
898.
  • திங்கள் அம் கதிர் செற்று உழக்கப்பட்ட
  • பங்கயப் படு ஒத்து உளை பாவாய்
  • நங்கை என்னொடு உரையாய் நனி ஒல்லே
  • இங்கண் என்று அடி வீழ்ந்து இரந்திட்டாள்
 
     
899.
  • மாற்றம் ஒன்று உரையாள் மழை வள்ளல் என்
  • ஏற்ற சுண்ணத்தை ஏற்பில என்ற சொல்
  • தோற்று வந்து என் சிலம்பு அடி கை தொழ
  • நோற்பல் நோற்றனை நீ என ஏகினாள்
 
     
900.
  • கன்னி மாநகர் கன்னியர் சூழ் தரக்
  • கன்னி மாடம் அடையக் கடி மலர்க்
  • கன்னி நீலக் கண் கன்னி நற்றாய்க்கு அவள்
  • கன்னிக்கு உற்றது கன்னியர் கூறினார்
 
     
901.
  • கண்கள் கொண்ட கலப்பின ஆயினும்
  • பெண்கள் கொண்ட விடா பிற செற்றம் என்று
  • ஒண் கணாள் அவள் தாய் அவள் தந்தைக்குப்
  • பண் கொள் தேமொழியால் பயக் கூறினாள்
 
     
902.
  • விண்ணில் திங்கள் விலக்குதல் மேயினார்
  • எண்ணம் நும் மகள் எண்ணம் மற்று யாது எனில்
  • கண்ணின் ஆடவர்க் காணினும் கேட்பினும்
  • உண்ணலேன் இனி என்று உரை யாடினாள்
 
     
903.
  • இன்று நீர் விளையாட்டினுள் ஏந்திழை
  • தொன்று சுண்ணத்தில் தோன்றிய வேறுபாடு
  • இன்று என் ஆவிக்கு ஓர் கூற்றம் என நையா
  • நின்று நீலக் கண் நித்திலம் சிந்தினாள்
 
     
904.
  • பட்டது என் நங்கைக்கு என்னப்
  • பாசிழைப் பசும் பொன் அல்குல்
  • மட்டு அவிழ் கோதை சுண்ணம்
  • மாலையோடு இகலித் தோற்றாள்
  • கட்டு அவிழ் கண்ணி நம்பி
  • சீவகன் திறத்தில் காய்ந்தாள்
  • அட்டும் தேன் அலங்கல் மார்ப
  • அது பட்டது அறிமோ என்றாள்
 
     
905.
  • பள்ளி கொள் களிறு போலப்
  • பரிவு விட்டு உயிர்த்து என் பாவை
  • உள்ளிய பொருள் மற்று அஃதேல்
  • ஓ பெரிது உவப்பக் கேட்டேன்
  • வள் இதழ்க் கோதை மற்று
  • நகரொடும் கடியுமேனும்
  • வெள்ள நீள் நிதியின் இன்னே
  • வேண்டிய விளைப்பல் என்றான்
 
     
906.
  • இன்னது ஓர் காலத்து இன்னான்
  • ஒருமகள் இன்னது ஒன்றிற்கு
  • இன்னது ஓர் இடத்தின் எல்லை
  • ஆள் கடிந்து ஒழுகினாள் போல்
  • இன்னது ஓர் நகரில் என்றாங்கு
  • என் பெயர் நிற்க வேண்டும்
  • இன்னது ஓர் ஆரம் தம்மோ
  • என்று கொண்டு ஏகினானே
 
     
907.
  • வையகம் மூன்றும் விற்கும் மா மணி ஆரம் ஏந்திச்
  • செய்கழல் மன்னற்கு உய்த்துத் தன் குறை செப்பலோடும்
  • ஐ என மன்னன் ஏவ ஆள் வழக்கு அற்றது என்ப
  • கைபுனை பாவை எல்லாம் கதிர் முலை ஆக்கினானே
 
     
908.
  • சென்று காலம் குறுகினும் சீவகன்
  • பொன் துஞ்சு ஆகம் பொருந்தின் பொருந்துக
  • அன்றி என் நிறை யார் அழிப்பார் எனா
  • ஒன்று சிந்தையள் ஆகி ஒடுங்கினாள்
 
     
909.
  • இன்பக் காரணம் ஆம் விளையாட்டினுள்
  • துன்பக் காரணமாய்த் துறப்பித்திடும்
  • என்பதே நினைந்து ஈர் மலர் மாலை தன்
  • அன்பினால் அவலித்து அழுதிட்டாள்
 
     
910.
  • தண் அம் தீம் புனல் ஆடிய தண் மலர்
  • வண்ண வார் தளிர்ப் பிண்டியினான் அடிக்கு
  • எண்ணி ஆயிரம் ஏந்து பொன் தாமரை
  • வண்ண மா மலர் ஏற்றி வணங்கினாள்
 
     
911.
  • ஆசை மாக்களொடு அந்தணர் கொள்க என
  • மாசை மாக் கடல் மன்னவன் ஆடலின்
  • மீசை நீள் விசும்பில் தலைச் சென்றது ஓர்
  • ஓசையால் சனம் ஒள்நிதி உண்டதே
 
     
912.
  • மகர வெல் கொடி மைந்தனை வாட்டிய
  • சிகரச் செவ்வரைத் தீ நிறப் பொன் எயில்
  • நிகர் இல் நேமிதன் நீள் நகர்க்கு ஆகு எனா
  • நகரம் நால் இரு கோடி நயந்ததே
 
     
913.
  • உவா முதல் இரவலர்க்கு உடைமை உய்த்தவர்
  • கவான் முதல் கூப்பிய கனக மாழையால்
  • தவா வினை அடை கரை தயங்கு சிந்தை நீர்
  • அவா எனும் உடை கடல் அடைக்கப் பட்டதே
 
     
914.
  • சீர் அரவச் சிலம்பு ஏந்தும் மென் சீறடி
  • யார் அரவக் கழல் ஆடவ ரோடும்
  • போர் அரவக் களம் போன்று பொன்னார் புனல்
  • நீர் அரவம் விளைத்தார் நிகர் இல்லார்
 
     
915.
  • கார் விளையாடிய மின் அனையார் கதிர்
  • வார் விளையாடிய மென் முலை மைந்தர்
  • தார் விளையாட்டொடு தங்குபு பொங்கிய
  • நீர் விளையாட்டு அணி நின்றதை அன்றே
 
     
916.
  • விடாக் களி வண்டு உண விரிந்த கோதையர்
  • படாக் களி இள முலை பாய விண்ட தார்க்
  • கடாக் களிற்று எறுழ் வலிக் காளை சீவகன்
  • அடாக் களியவர் தொழில் காண ஏகினான்
 
     
917.
  • ஒன்றே உயிரை உடையீர் ஒருவிப் போமின் இவள் கண்
  • அன்றே கூற்றம் ஆகி அருளாது ஆவி போழ்வது
  • என்றே கலையும் சிலம்பும் இரங்க இன வண்டு ஆர்ப்பப்
  • பொன் தோய் கொடியின் நடந்து புனல் சேர்பவளைக் காண்மின்
 
     
918.
  • அழல் செய் தடத்துள் மலர்ந்த அலங்கல் மாலை அதனை
  • நிழல் செய் நீர் கொண்டு ஈர்ப்ப நெடுங் கண் இணையின் நோக்கிக்
  • குழையும் பூணும் நாணும் கொழுநன் உவப்ப அணிக என்று
  • இழை கொள் புனலுக்கு ஈயும் இளையோள் நிலைமை காண்மின்
 
     
919.
  • கோல நெடுங் கண் மகளிர் கூந்தல் பரப்பி இருப்பப்
  • பீலி மஞ்ஞை நோக்கிப் பேடை மயில் என்று எண்ணி
  • ஆலிச் சென்று புல்லி அன்மை கண்டு நாணிச்
  • சோலை நோக்கி நடக்கும் தோகை வண்ணம் காண்மின்
 
     
920.
  • மின் ஒப்பு உடைய பைம் பூண் நீருள் வீழக் காணாள்
  • அன்னப் பெடையே தொழுதேன் அன்னை கொடியள் கண்டாய்
  • என்னை அடிமை வேண்டின் நாடித் தா என்று இறைஞ்சிப்
  • பொன் அம் கொம்பின் நின்றாள் பொலிவின் வண்ணம் காண்மின்
 
     
921.
  • தூமம் கமழும் கோதை தொடுத்த துயரி முலையாத்
  • தே மென் கீதம் பாலாச் சுரந்து திறத்தின் ஊட்டிக்
  • காமக் குழவி வளர்ப்பக் கணவன் புனலுள் நீங்கிப்
  • பூ மென் பொழிலுக்கு இவர்வான் புகற்சி காண்மின் இனிதே
 
     
922.
  • கடல் அம் பவளம் மணையில் கன பொன் கயிற்றில் காய்பொன்
  • மடல் அம் கமுகின் ஊசல் மடந்தை ஆட நுடங்கி
  • நடலை நடுவின் மகளிர் நூக்கப் பரிந்த காசு
  • விடலில் விசும்பின் மின் போல் மின்னி வீழ்வ காண்மின்
 
     
923.
  • நான நீரில் கலந்து நலம் கொள் பூம் பட்டு ஒளிப்ப
  • மேனி தோன்ற விளங்கி வெளிப் பட்டதற்கு நாணி
  • மான மகளிர் போல மணி மேகலைகள் பேசாத்
  • தானம் தழுவிக் கிடப்பச் செல்வோள் தன்மை காண்மின்
 
     
924.
  • தீம்பால் பசியின் இருந்த செவ்வாய்ச் சிறு பைங் கிளி தன்
  • ஓம்பு தாய் நீர் குடைய ஒழிக்கும் வண்ணம் நாடிப்
  • பாம்பால் என்ன வெருவிப் பைம்பொன் தோடு கழலக்
  • காம்பு ஏர் தோளி நடுங்கிக் கரை சேர்பவளைக் காண்மின்
 
     
925.
  • துணை இல் தோகை மஞ்ஞை ஈயற்கு இவரும் வகை போல்
  • மணி ஆர் வளை சேர் முன்கை வலனும் இடனும் போக்கி
  • இணை இல் தோழிமார்கள் இறுமால் இடை என்று இரங்க
  • அணி ஆர் கோதை பூம்பந்து ஆடும் அவளைக் காண்மின்
 
     
926.
  • திருவின் சாயல் ஒருத்தி சேர்ந்த கோலம் காண்பான்
  • குருதித் துகிலின் உறையைக் கொழும் பொன் விரலின் நீக்கி
  • அரவம் முற்றும் விழுங்கி உமிழும் பொழுதின் மதி போன்று
  • உருவத் தெண் கணாடி காண்மின் தோன்றும் வகையே
 
     
927.
  • பலகை செம்பொன் ஆகப் பளிங்கு நாயாப் பரப்பி
  • அலவன் ஆடும் வகை போல் அரும் பொன் கவறு அங்கு உருளக்
  • குலவும் பவழ உழக்கில் கோதை புரளப் பாடி
  • இலவம் போது ஏர் செவ்வாய் இளையோர் பொருவார்க் காண்மின்
 
     
928.
  • தீம் பால் அடிசில் அமிர்தம் செம் பொன் வண்ணப் புழுக்கல்
  • ஆம் பால் அக்காரடலை அண்பல் நீர் ஊறு அமிர்தம்
  • தாம் பாலவரை நாடித் தந்து ஊட்டு அயர்வார் சொரிய
  • ஓம்பா நறு நெய் வெள்ளம் ஒழுகும் வண்ணம் காண்மின்
 
     
929.
  • அள்ளல் சேற்றுள் அலவன் அடைந்தாங்கு அனைய மெய்யின்
  • கள் செய் கடலுள் இளமைக் கூம்பின் கடி செய் மாலை
  • துள்ளு தூமக் கயிற்றில் பாய் செய்து உயரி நிதியம்
  • உள்ளு காற்றா உழலும் காமக் கலனும் காண்மின்
 
     
930.
  • தாய் தன் கையின் மெல்லத் தண் என் குறங்கின் எறிய
  • ஆய் பொன் அமளித் துஞ்சும் அணி ஆர் குழவி போலத்
  • தோயும் திரைகள் அலைப்பத் தோடு ஆர் கமலப் பள்ளி
  • மேய வகையில் துஞ்சும் வெள்ளை அன்னம் காண்மின்
 
     
931.
  • நீலத் துகிலில் கிடந்த நிழல் ஆர் தழல் அம்மணிகள்
  • கோலச் சுடர்விட்டு உமிழக் குமரி அன்னம் குறுகிச்
  • சால நெருங்கிப் பூத்த தடம் தாமரைப் பூ என்ன
  • ஆலிச் சுடர்கள் கௌவி அழுங்கும் வண்ணம் காண்மின்
 
     
932.
  • வடிக் கண் மகளிர் வைத்த மரகத நல் மணிகள்
  • ஒடிக்கச் சுடர் விட்டு உமிழ உழை அம் பிணை ஒன்று அணுகிக்
  • கொடிப் புல் என்று கறிப்பான் நாவின் குலவி வளைப்பத்
  • தொடிக் கண் பூவை நோக்கி நகுமாறு எளிதோ காண்மின்
 
     
933.
  • இவை இன்னனவும் பிறவும் எரி பொன் ஆர மார்பன்
  • கவிஞர் மதியின் அகன்று காட்சிக்கு இனிய விழவில்
  • சுவையின் மிகுதி உடைய சோர்வு இல் பொருள் ஒன்று அதுதான்
  • நவைஇல் அகல நோக்கி நயந்த வண்ணம் மொழிவாம்
 
     
934.
  • அந்தணர்க்கு ஆக்கிய சோற்றுக் குவாலினை
  • வந்து ஒரு நாய் கதுவிற்று அது கண்டு அவர்
  • உய்ந்து இனிப் போதி எனக் கனன்று ஓடினர்
  • சிந்தையில் நின்று ஒளிர் தீயன நீரார்
 
     
935.
  • கல்லொடு வன்தடி கையினர் காற்றினும்
  • வல் விரைந்து ஓடி வளைத்தனர் ஆகிக்
  • கொல்வது மேயினர் கொன்றிடு கூற்றினும்
  • வல்வினையார் வலைப் பட்டதை அன்றே
 
     
936.
  • வேள்வியில் உண்டி விலக்கிய நீவிர்கள்
  • ஆள் எனக்கு என்று அறைவதும் ஓரார்
  • தாள் இற மூர்க்கர் அதுக்கலின் தண் துறை
  • நீள் கயம் பாய்ந்து அது நீந்துத லோடும்
 
     
937.
  • மண் குடம் அல்லன மதியின் வெள்ளிய
  • கள் குடக் கன்னியர் இருவரோடு உடன்
  • துட்கென யாவரும் நடுங்கத் தூய்மை இல்
  • உட்கு உடைக் களி மகன் ஒருவன் தோன்றினான்
 
     
938.
  • தோன்றிய புண் செய் வேலவற்குத் தூமது
  • வான் திகழ் கொடி அனார் வெள்ளி வட்டகை
  • ஊன்றி வாய் மடுப்ப ஓர் முழையுள் தீம் கதிர்
  • கான்றிடு கதிர் மதி இரண்டு போன்றவே
 
     
939.
  • அழல் அம் பூ நறவார்ந்து அழல் ஊர் தரச்
  • சுழலும் கண்ணினன் சோர்தரும் மாலையன்
  • கழலன் காழகம் வீக்கிய கச்சையன்
  • மழலைச் சொற்களின் வைது இவை கூறினான்
 
     
940.
  • புடைத்து என் நாயினைப் பொன்றுவித்தீர் உயிர்
  • கடுக்கப் பேர்த்தனிர் தம்மின் கலாய்க்குறின்
  • தடக்கை மீளிமை தாங்குமின் அன்று எனின்
  • உடைப்பென் கள்குடம் என்று உரையாடினான்
 
     
941.
  • நல் வினை ஒன்றும் இலாதவன் நான் மறை
  • வல்லவர் தம்மை வருத்தலின் வல்லே
  • செல்சுடர் வேல் வல சீவக சாமி சென்று
  • அல்லல் அகற்றி அருந்துயர் தீர்த்தான்
 
     
942.
  • மீண்டு அவர் ஏகுதலும் விடை அன்னவன்
  • ஈண்டிய தோழரோடு எய்தினன் ஆகி
  • மாண்ட எயிற்று எகினம் மறம் இல்லது
  • காண்டலும் கட்கு இனியான் கலுழ்ந்திட்டான்
 
     
943.
  • நாய் உடம்பு இட்டு இவண் நந்திய பேர் ஒளிக்
  • காய் கதிர் மண்டலம் போன்று ஒளி கால்வது ஓர்
  • சேய் உடம்பு எய்துவை செல்கதி மந்திரம்
  • நீ உடம்பட்டு நினைமதி என்றான்
 
     
944.
  • என்றலும் தன் செவியோர்த்து இரு கண்களும்
  • சென்று உகு நீரொடு செம்மலை நோக்கி
  • ஒன்றுபு வால் குழைத்து உள் உவப்பு எய்தலும்
  • குன்று அனையான் பதம் கூற வலித்தான்
 
     
945.
  • நல் செய்கை ஒன்றும் இல்லார்
  • நாள் உலக்கின்ற போழ்தின்
  • முன் செய்த வினையின் நீங்கி
  • நல்வினை விளைக்கும் வித்து
  • மல் செய்து வீங்கு தோளான்
  • மந்திரம் ஐந்தும் மாதோ
  • தன் செய்கை தளிர்ப்பத் தாழ்ந்து
  • ஆங்கு அதன் செவிச் செப்புகின்றான்
 
     
946.
  • உறுதி முன் செய்தது இன்றி
  • ஒழுகினேன் என்று நெஞ்சில்
  • மறுகல் நீ பற்றொடு ஆர்வம்
  • விட்டிடு மரண அச்சத்து
  • இறுகல் நீ இறைவன் சொன்ன
  • ஐம் பத அமிர்தம் உண்டால்
  • பெறுதி நல் கதியை என்று
  • பெரு நவை அகற்றினானே
 
     
947.
  • மனத்திடைச் செறும்பு நீக்கி
  • மறவலை ஆகி ஐந்தும்
  • நினைத்திடு நின்கண் நின்ற
  • நீல் நிற வினையின் நீங்கி
  • எனைப் பகல் தோறும் விள்ளா
  • இன்பமே பயக்கும் என்றாற்கு
  • அனைப் பத அமிர்தம் நெஞ்சின்
  • அயின்று விட்டு அகன்றது அன்றே
 
     
948.
  • பாடு பாணி முகம் எனும் பான்மையின்
  • ஓடி ஆங்கு ஓர் உயர் வரை உச்சிமேல்
  • கூடிக் கோலம் குயிற்றிப் படம் களைந்து
  • ஆடு கூத்தரின் ஐ எனத் தோன்றினான்
 
     
949.
  • ஞாயில் சூடிய நல் நெடும் பொன் நகர்க்
  • கோயில் வட்டம் எல்லாம் கொங்கு சூழ் குழல்
  • வேயின் அன்ன மென் தோளியர் தோன்றி அங்கு
  • ஆயினார் பரியாளம் அடைந்ததே
 
     
950.
  • மிடைந்த மா மணி மேகலை எந்து அல்குல்
  • தடம் கொள் வெம் முலைத் தாமரை வாள் முகத்து
  • அடைந்த சாயல் அரம்பையர் தம் உழை
  • மடங்கல் ஏறு அனையான் மகிழ்வு எய்தினான்
 
     
951.
  • கற்ற ஐம் பதங்கள் நீராக் கருவினை கழுவப் பட்டு
  • மற்று அவன் தேவன் ஆகி வான் இடு சிலையின் தோன்றி
  • இற்ற தன் உடம்பும் இன்னா இடர் ஒழித்து இனியன் ஆகி
  • உற்றவன் நிலையும் எல்லாம் ஓதியின் உணர்ந்து கண்டான்
 
     
952.
  • இரும்பின் நீர்மை கெடுத்து எரி தன் நிறத்து
  • அரும் பொன் ஆக்கிய ஆர் உயிர்த் தோழனை
  • விரும்பி விண் இறுத்து ஒய் எனத் தோன்றினான்
  • சுரும்பு உண் கண்ணிச் சுதஞ்சணன் என்பவே
 
     
953.
  • ஓசனை நறும் புகை கமழ் ஒண்ணிலா
  • வீசிய கதிர் பரந்து இமைக்கும் மேனியன்
  • மாசு அறு மணிமுடி மிடைந்த மாலையன்
  • பூசு உறு பருதியில் பொலிந்து தோன்றினான்
 
     
954.
  • குன்று எனத் திரண்ட தோளான்
  • குறுகலும் குமரன் நோக்கி
  • நின்றவன் நெடுங் கண் ஒன்றும்
  • இமைப்பு இல நிழல் இல் யாக்கை
  • அன்றியும் கண்ணி வாடாது
  • அமரனே என்று தேறி
  • நன்று அவன் வரவு கேட்பான்
  • நம்பி நீ யாரை என்றான்
 
     
955.
  • குங்குமக் குவட்டின் வீங்கிக்
  • கோலம் வீற்று இருந்த தோளாய்
  • இங்கு நின் அருளில் போகி
  • இயக்கருள் இறைவன் ஆகிச்
  • சங்க வெண் மலையின் மற்றுச்
  • சந்திர உதயத்தின் உச்சி
  • அங்கு யான் உறைவல் எந்தை
  • அறிக மற்று என்று சொன்னான்
 
     
956.
  • என்று அவன் உரைப்பக் கேட்டே
  • இமயமும் நிகர்க்கல் ஆற்றாப்
  • பொன் தரு மாரி வண்கைப்
  • புரவலன் புகன்று நோக்கி
  • வென்றவர் உலகம் பெற்ற
  • வேந்து உடை இன்பம் எல்லாம்
  • இன்று எனக்கு எதிர்ந்தது என்றான்
  • எரி உமிழ்ந்து இலங்கும் வேலான்
 
     
957.
  • சூடுறு கழலினாற்குச் சுதஞ்சணன் இதனைச் சொன்னான்
  • பாடல் வண்டு அரற்றும் பிண்டிப் பகவனது இறைமை போல
  • மூடி இவ் உலகம் எல்லாம் நின் அடித் தருவல் இன்னே
  • ஆடியுள் பாவை போல் நீ அணங்கியது அணங்க என்றான்
 
     
958.
  • வாளொடு வயவர் ஈண்டி வாரணத் தொழுவின் முற்றி
  • மீளிமை செய்யின் வெய்ய நண்ப நின் நினைப்பது அல்லால்
  • நாளொடு பக்கம் நைந்து வீழினும் வீழ்தல் இல்லாக்
  • கோள் உடைக் கிழமை ஒப்பாய் குறைவு இலன் பிறவின் என்றான்
 
     
959.
  • இன் நிழல் இவரும் பூணான் இரு விசும்பு இவர்தல் உற்றுப்
  • பொன் எழு அனைய தோளான் புல்லிக் கொண்டு இனைய கூறி
  • நின் நிழல் போல நீங்கேன் இடர் வரின் நினைக்க என்று
  • மின் எழூஉப் பறப்பது ஒத்து விசும்பு இவர்ந்து அமரன் சென்றான்
 
     
960.
  • சொல்லிய நன்மை இல்லாச் சுணங்கன் இவ் உடம்பு நீங்கி
  • எல் ஒளித் தேவன் ஆகிப் பிறக்குமோ என்ன வேண்டா
  • கொல் உலை அகத்து இட்டு ஊதிக் கூர் இரும்பு இரதம் குத்த
  • எல்லை இல் செம் பொன் ஆகி எரி நிறம் பெற்றது அன்றே
 
     
961.
  • எரிமாலை வேல் நுதியின் இறக்கிக் காமன் அடு கணையால்
  • திருமாலை வெம் முலை மேல் திளைக்கும் தேவர் திரு உறுக
  • அருமாலை எண் வினையும் அகற்றி இன்பக் கடல் ஆக்கித்
  • தரும் மாலை அல்லது யான் தலையின் தாழ்ந்து பணிவேனோ
 
     
962.
  • ஒன்று ஆய ஊக்க ஏர் பூட்டி யாக்கைச் செறு உழுது
  • நன்று ஆய நல்விரதச் செந்நெல் வித்தி ஒழுக்க நீர்
  • குன்றாமல் தாம் கொடுத்து ஐம் பொறியின் வேலி காத்து ஓம்பின்
  • வென்றார் தம் வீட்டு இன்பம் விளைக்கும் விண்ணோர் உலகு ஈன்றே
 
     
963.
  • இத்தலை இவர்கள் ஏக இமயம் நட்டு அரவு சுற்றி
  • அத்தலை அலற முந்நீர் கடைந்தவர் அரவம் ஒப்ப
  • மைத் தலை நெடுங் கணாரும் மைந்தரும் மறலி ஆட
  • மொய்த்து இள அன்னம் ஆர்க்கும் மோட்டிரும் பொய்கை புக்கார்
 
     
964.
  • கலந்து எழுதிரை நுண் ஆடைக் கடிக்கய மடந்தை காமர்
  • இலங்கு பொன் கலாபத்து அல்குல் இரு கரைப் பரப்பும் ஆக
  • அலர்ந்த தண் கமலத்து அம்போது அணிதக்க முகத்திற்கு ஏற்ப
  • நலம் கெழு குவளை வாள் கண் நன் நுதல் நலத்தை உண்டார்
 
     
965.
  • தண்ணுமை முழவம் மொந்தை தகுணிச்சம் பிறவும் ஓசை
  • எண்ணிய விரலோடு அம்கை புறம்கையின் இசைய ஆக்கித்
  • திண்ணிதின் தெறித்தும் ஓவார் கொட்டியும் குடைந்தும் ஆடி
  • ஒண் நுதல் மகளிர் தம்மோடு உயர் மிசை அவர்கள் ஒத்தார்
 
     
966.
  • சிவிறியின் மாறு தூயும் குங்குமம் எறிந்தும் தேங் கொள்
  • உவறு நீர் உழக்கி ஓட்டி உடை புறம் கண்டு நக்குத்
  • தவறு எனத் தாமம் பூட்டித் தருதிறை கொண்டும் இன்பத்து
  • இவறினார் காம வெள்ளத்து ஏத்து அரும் தன்மையாரே
 
     
967.
  • சாந்து அகம் நிறைந்த தோணி தண்மலர் மாலைத் தோணி
  • பூந் துகில் ஆர்ந்த தோணி புனை கலம் பெய்த தோணி
  • கூந்தல் மா மகளிர் மைந்தர் கொண்டு கொண்டு எறிய ஓடித்
  • தாம் திரைக் கலங்கள் போலத் தாக்குபு திரியும் அன்றே
 
     
968.
  • கலிவளர் களிறு கைந்நீர் சொரிவ போல் முத்த மாலை
  • பொலிவொடு திவண்டு பொங்கிப் பூஞ்சிகை அலமந்து ஆடக்
  • குலிக நீர் நிறைந்த பந்தின் கொம்பனார் ஓச்ச மைந்தர்
  • மெலிவு கண்டு உவந்து மாதோ விருப்பொடு மறலினாரே
 
     
969.
  • வண்ண ஒண் சுண்ணம் பட்டும் மாலையும் சாந்தும் ஏந்தி
  • எண் அருந் திறத்து மைந்தர் எதிர் எதிர் எறிய ஓடி
  • விண் இடை நுடங்கு மின்னும் மீன்களும் பொருவ போல
  • மண் இடை அமரர் கொண்ட மன்றல் ஒத்து இறந்தது அன்றே
 
     
970.
  • உரைத்த வெண்ணெயும் ஒள் நறும் சுண்ணமும்
  • அரைத்த சாந்தமும் நானமும் மாலையும்
  • நுரைத்து நோன் சிறை வண்டொடு தேன் இனம்
  • இரைத்து நீர் கொழித்து இன்பம் இறந்ததே
 
     
971.
  • கத்தி கைக் கண்ணி நெற்றிக் கை தொழு கடவுள் அன்ன
  • வித்தக இளையர் எல்லாம் விழுமணிக் கலங்கள் தாங்கி
  • முத்து அணிந்து ஆவி ஊட்டி முகிழ் முலை கச்சின் வீக்கிப்
  • பித்திகை பிணையல் சூழ்ந்து பெண் கொடி பொலிந்த அன்றே
 
     
972.
  • திருந்து பொன் தேரும் செம் பொன் சிவிகையும் மிடைந்து தெற்றிக்
  • கருங் கயக் களிறும் மாவும் கால் இயல் பிடியும் ஈண்டி
  • நெருங்குபு மள்ளர் தொக்கு நெடுவரைத் தொடுத்த வெள்ளம்
  • கருங் கடற்கு இவர்ந்த வண்ணம் கடிநகர்க்கு எழுந்த அன்றே
 
     
973.
  • கடல் எனக் காற்று எனக் கடுங் கண் கூற்று என
  • உடல் சின உரும் என ஊழித் தீ எனத்
  • தொடர் பிணி வெளில் முதல் முருக்கித் தோன்றியது
  • அடல் அருங் கடாக் களிற்று அசனி வேகமே
 
     
974.
  • பொருது இழி அருவி போன்று பொழி தரு கடாத்தது ஆகிக்
  • குருதி கொள் மருப்பிற்று ஆகிக் குஞ்சரம் சிதைந்தது என்னக்
  • கருதிய திசைகள் எல்லாம் கண்மிசைக் கரந்த மாந்தர்
  • பருதியின் முன்னர்த் தோன்றா மறைந்த பல் மீன்கள் ஒத்தார்
 
     
975.
  • கருந்தடங் கண்ணி தன்மேல் காமுகர் உள்ளம் போல
  • இருங் களிறு எய்த ஓடச் சிவிகை விட்டு இளையர் ஏக
  • அரும் பெறல் அவட்குத் தோழி ஆடவர் இல்லையோ என்று
  • ஒருங்கு கை உச்சிக் கூப்பிக் களிற்று எதிர் இறைஞ்சி நின்றாள்
 
     
976.
  • என்னைக் கொன்று இவள் கண் ஓடும் எல்லையில் ஒருவன் தோன்றி
  • இன் உயிர் இவளைக் காக்கும் அன்று எனில் என்கண் மாய்ந்தால்
  • பின்னைத் தான் ஆவது ஆக என்று எண்ணிப் பிணை கொள் நோக்கி
  • மின்னுப் போல் நுடங்கி நின்றாள் வீததை பொன் கொம்பு ஒப்பாள்
 
     
977.
  • மணி இரு தலையும் சேர்த்தி வான் பொனின் இயன்ற நாணால்
  • அணி இருங் குஞ்சி ஏறக் கட்டியிட்டு அலங்கல் சூழ்ந்து
  • தணி அருந் தோழர் சூழத் தாழ் குழை திருவில் வீசப்
  • பணி வரும் குருசில் செல்வான் பாவையது இடரைக் கண்டான்
 
     
978.
  • பெண் உயிர் அவலம் நோக்கிப் பெருந்தகை வாழ்வில் சாதல்
  • எண்ணினன் எண்ணி நொய்தா இனமலர் மாலை சுற்றா
  • வண்ணப் பொன் கடகம் ஏற்றா வார் கச்சில் தானை வீக்கா
  • அண்ணல் அம் களிற்றை வையா ஆர்த்து மேல் ஓடினானே
 
     
979.
  • குண்டலம் குமரன் கொண்டு குன்றின்மேல் விழும் மின்போல்
  • ஒண் திறல் களிற்றின் நெற்றி எறிந்து தோடு ஒலித்து வீழ
  • மண்டில முத்தும் தாரும் மாலையும் குழலும் பொங்க
  • விண்டலர் கண்ணி சிந்த மின்னில் சென்று எய்தினானே
 
     
980.
  • படம் விரி நாகம் செற்றுப் பாய் தரு கலுழன்போல
  • மடவரல் அவளைச் செற்று மதக் களிறு இறைஞ்சும் போழ்தில்
  • குடவரை நெற்றி பாய்ந்த கோளரி போன்று வேழத்து
  • உடல் சினம் கடவக் குப்புற்று உரும் என உரறி ஆர்த்தான்
 
     
981.
  • கூற்று என முழங்கிக் கையால் கோட்டு இடைப் புடைப்பக் காய்ந்து
  • காற்று என உரறி நாகம் கடாம் பெய்து கனலின் சீறி
  • ஆற்றல் அம் குமரன் தன் மேல் அடு களிறு ஓட அஞ்சான்
  • கோல் தொடிப் பாவை தன்னைக் கொண்டு உயப் போமின் என்றான்
 
     
982.
  • மதியினுக்கு இவர்ந்த வேக மாமணி நாகம் வல்லே
  • பதி அமை பருதி தன் மேல் படம் விரித்து ஓடி ஆங்குப்
  • பொதி அவிழ் கோதை தன் மேல் பொருகளிறு அகன்று பொன்தார்க்
  • கதி அமை தோளினானை கையகப் படுத்தது அன்றே
 
     
983.
  • கையகப் படுத்தலோடும் கார்மழை மின்னின் நொய்தா
  • மொய் கொளப் பிறழ்ந்து முத்தார் மருப்பு இடைக் குளித்துக் கால்கீழ்
  • ஐயென அடங்கி வல்லான் ஆடிய மணி வட்டு ஏய்ப்பச்
  • செய் கழல் குருசில் ஆங்கே கரந்து சேண் அகற்றினானே
 
     
984.
  • மல்லல் நீர் மணி வண்ணனைப் பண்டு ஓர் நாள்
  • கொல்ல ஓடிய குஞ்சரம் போன்றது அச்
  • செல்வன் போன்றனன் சீவகன் தெய்வம் போல்
  • பில்கும் மும்மத வேழம் பெயர்ந்ததே
 
     
985.
  • ஒரு கை இரு மருப்பின் மும் மதத்தது
  • ஓங்கு எழில் குன்று அனைய வேழம்
  • திருகு கனை கழல் கால் சீவகன்
  • வென்று இளையாட்கு உடைந்து தேனார்
  • முருகு கமழ் அலங்கல் முத்து
  • இலங்கும் மார்பினன் ஐந்நூற்று நால்வர்
  • அருகு கழல் பரவத் தனியே போய்
  • உய்யானம் அடைந்தான் அன்றே
 
     
986.
  • மணி செய் கந்து போல் மருள வீங்கிய
  • திணி பொன் தோளினான் செல்லல் நீக்கிய
  • அணி பொன் கொம்பினை அழுங்கல் என்று தன்
  • தணிவு இல் காதலார் தாம் கொடு ஏகினார்
 
     
987.
  • முழங்கு தெண் திரை மூரி நீள் நிதி
  • வழங்க நீண்ட கை வணிகர்க்கு ஏறு அனான்
  • விழுங்கு காதலாள் வேல் கண் பாவை தாய்
  • குழைந்த கோதையைக் கண்டு கூறினாள்
 
     
988.
  • நெய் பெய் நீள் எரி நெற்றி மூழ்கிய
  • கை செய் மாலை போல் கரிந்து பொன்நிறம்
  • நைய வந்தது என் நங்கைக்கு இன்று என
  • உய்தல் வேட்கையால் உரைத்தல் ஓம்பினார்
 
     
989.
  • முருகு விண்டு உலாம் முல்லைக் கத்திகை
  • பருகி வண்டு உலாம் பல் குழலினாள்
  • வருக என்று தாய் வாள் கண் நீர் துடைத்து
  • உருகும் நுண் இடை ஒசியப் புல்லினாள்
 
     
990.
  • கடம்பு சூடிய கன்னி மாலை போல்
  • தொடர்ந்து கைவிடாத் தோழி மாரொடும்
  • குடங்கை உண்கணாள் கொண்ட பண்ணையுள்
  • அடைந்த துன்பம் என்று அறிவின் நாடினாள்
 
     
991.
  • கம்மப் பல் கலம் களைந்து கண்டு தெறூஉம்
  • விம்மப் பல்கலம் நொய்ய மெய் அணிந்து
  • அம் மென் மாலையும் அடைச்சி குங்குமம்
  • கொம்மை மட்டித்தார் கொடி அனாளையே
 
     
992.
  • அம் பொன் வள்ளத்துள் அமிர்தம் ஏந்தும் எம்
  • கொம்பின் அவ்வையைக் கொணர்மின் சென்று எனப்
  • பைம் பொன் அல்குலைப் பயிரும் பைங்கிளி
  • செம்பொன் கொம்பின் எம் பாவை செல்க என்றாள்
 
     
993.
  • நிறத்து எறிந்து பறித்த நிணம் கொள் வேல்
  • திறத்தை வெளவிய சேய் அரிக் கண்ணினாள்
  • பிறப்பு உணர்ந்தவர் போல் தமர் பேச்சு எலாம்
  • வெறுத்து யாவையும் மேவலள் ஆயினாள்
 
     
994.
  • குமரி மா நகர்க் கோதை அம் கொம்பு அனாள்
  • தமரின் நீங்கிய செவ்வியுள் தாமரை
  • அமரர் மேவரத் தோன்றிய அண்ணல் போல்
  • குமரன் ஆக்கிய காதலின் கூறினாள்
 
     
995.
  • கலத்தல் காலம் கல்லூரி நல் கொட்டிலா
  • முலைத் தடத்து இடை மொய் எருக் குப்பையா
  • இலக்கம் என் உயிரா எய்து கற்குமால்
  • அலைக்கும் வெம் சரம் ஐந்து உடையான் அரோ
 
     
996.
  • பூமியும் பொறை ஆற்ற அருந் தன்மையால்
  • வேம் என் நெஞ்சமும் வேள்வி முளரி போல்
  • தாம மார்பனைச் சீவகச் சாமியைக்
  • காமனைக் கடிதே தம்மின் தேவிர்காள்
 
     
997.
  • கையினால் சொலக் கண்களின் கேட்டிடும்
  • மொய்கொள் சிந்தையின் மூங்கையும் ஆயினேன்
  • செய்தவம் புரியாச் சிறியார்கள் போல்
  • உய்யல் ஆவது ஓர் வாயில் உண்டாம் கொலோ
 
     
998.
  • கண்ணும் வாள் அற்ற கைவளை சோருமால்
  • புண்ணும் போன்று புலம்பும் என் நெஞ்சு அரோ
  • எண் இல் காமம் எரிப்பினும் மேல் செலாப்
  • பெண்ணின் மிக்கது பெண் அலது இல்லையே
 
     
999.
  • சோலை வேய் மருள் சூழ் வளைத் தோளி தன்
  • வேலை மாக் கடல் வேட்கை மிக்கு ஊர்தர
  • ஓலை தாழ் பெண்ணை மா மடல் ஊர்தலைக்
  • கால வேல் தடங் கண்ணி கருதினாள்
 
     
1000.
  • உய்யுமாறு உரை உன்னை அல்லால் இலேன்
  • செய்ய வாய்க் கிளியே சிறந்தாய் என
  • நையல் நங்கை இந் நாட்டு அகத்து உண்டு எனில்
  • தையலாய் சமழாது உரை என்றதே
 
     
1001.
  • தெளி கயம் அம் மலர் மேல் உறை தேவியின்
  • ஒளியும் சாயலும் ஒப்புமை இல்லவள்
  • களிகொள் காமத்தில் கையறவு எய்தித் தன்
  • கிளியைத் தூது விட்டான் கிளந்து என்பவே
 
     
1002.
  • பூணொடு ஏந்திய வெம் முலைப் பொன் அனாள்
  • நாணும் தன் குலனும் நலம் கீழ்ப்பட
  • வீணை வித்தகன் காணிய விண்படர்ந்து
  • ஆணுப் பைங்கிளி ஆண்டுப் பறந்ததே
 
     
1003.
  • கூட்டினான் மணிபல தெளித்துக் கொண்டவன்
  • தீட்டினான் கிழிமிசைத் திக வாள்நுதல்
  • வேட்ட மால் களிற்று இடை வெருவி நின்றது ஓர்
  • நாட்டமும் நடுக்கமும் நங்கை வண்ணமே
 
     
1004.
  • நெகிழ்ந்து சோர் பூந்துகில் நோக்கி நோக்கியே
  • மகிழ்ந்து வீழ் மணிக் குழல் மாலை கால் தொடும்
  • முகிழ்ந்து வீங்கு இள முலை முத்தம் தைவரும்
  • புகழ்ந்து தன் தோள்களில் புல்லும் மெல்லவே
 
     
1005.
  • படை மலர் நெடுங் கணாள் பரவை ஏந்து அல்குல்
  • மிடை மணி மேகலை நோற்ற வெம் தொழில்
  • புடை திரள் வன முலைப் பூணும் நோற்றன
  • அடிமலர்த் தாமரைச் சிலம்பு நோற்றவே
 
     
1006.
  • மின் அணங்குறும் இடை மேவர் சாயலுக்கு
  • இன்னணம் இறைமகன் புலம்ப யாவதும்
  • தன் அணங்கு உறு மொழித் தத்தை தத்தையை
  • மன் அணங்கு உறலொடு மகிழ்ந்து கண்டதே
 
     
1007.
  • ஆடும் பாம்பு எனப் புடை அகன்ற அல்குல் மேல்
  • சூடிய கலைப்புறம் சூழ்ந்த பூந்துகில்
  • ஓடிய எரி வளைத்து உருவ வெண் புகை
  • கூடி மற்று அதன் புறம் குலாய கொள்கைத்தே
 
     
1008.
  • கொன்வளர் குவிமுலைக் கோட்டில் தாழ்ந்தன
  • மின் வளர் திரள் வடம் விளங்கு பைங்கதிர்
  • இன் வளர் இளம் பிறை எழுதப் பட்டன
  • பொன் வளர் செப்பின் மேல் பொலிந்த போன்றவே
 
     
1009.
  • குண்டலம் ஒரு புடை குலாவி வில்லிட
  • விண்டு அலர்ந்து ஒருபுடை தோடு மின்செய்
  • மண்டலம் நிறைந்தது ஓர் மதியம் அன்னதே
  • ஒண் தொடி திருமுகத்து உருவ மாட்சியே
 
     
1010.
  • பூண் நிறம் முலையவள் பொருவில் பூ நுதல்
  • மாண் நிறக் கருங்குழல் மருங்கில் போக்கிய
  • நாள் நிறம் மிகுகதிர்ப் பட்டம் நல் ஒளி
  • வாள் நிறம் மின் இருள் வளைத்தது ஒத்ததே
 
     
1011.
  • கடி கமழ் பூஞ் சிகை காமர் மல்லிகை
  • வடிவுடை மாலை கால் தொடர்ந்து வாய்ந்தது
  • நடு ஓசிந்து ஒல்கிய நாறும் மா மலர்க்
  • கொடியின் மேல் குயில் குனிந்து இருந்தது ஒத்ததே
 
     
1012.
  • சிலம்பொடு மேகலை மிழற்ற தேனினம்
  • அலங்கல் உண்டு யாழ் செயும் அம் பொன் பூங்கொடி
  • நலம்பட நல்நடை கற்றது ஒக்கும் இவ்
  • இலங்கு அரித் தடங் கணாள் யாவள் ஆம் கொலோ
 
     
1013.
  • யாவளே ஆயினும் ஆக மற்று இவள்
  • மேவிய பொருளொடு மீண்ட பின் அலால்
  • ஏவலால் சேர்கலேன் என்று பைங்கிளி
  • பூ அலர் சண்பகம் பொருந்திற்று என்பவே
 
     
1014.
  • மதுக் களி நெடுங் கணாள் வான் பொன் கிண்கிணி
  • ஒதுககிடை மிழற்றச் சென்று எய்தி ஊன் கவர்
  • கதக் களி வேலினான் கண்டு காமநீர்ப்
  • புதுத் தளிர் அனையவள் புலந்து நோக்கினாள்
 
     
1015.
  • இது என உருஎன இயக்கி என்றலும்
  • புதிது இது பூந் துகில் குழல்கள் சோர்தலால்
  • மது விரி கோதை அம் மாலை நின்மனம்
  • அது முறை இயக்கலின் இயக்கி ஆகுமே
 
     
1016.
  • முளைத்து எழு மதியம் முத்து அரும்பி யாங்கு என
  • விளைத்தது திருமுகம் வியர்ப்பு வெம் சிலை
  • வளைத்தன புருவமும் முரிந்த வல்லையே
  • கிளைக் கழுநீர்க் கணும் சிவப்பில் கேழ்த்தவே
 
     
1017.
  • பாவை நீ புலவியில் நீடல் பாவியேற்கு
  • ஆவி ஒன்று இரண்டு உடம்பு அல்லது ஊற்றுநீர்க்
  • கூவல் வாய் வெண்மணல் குறுகச் செல்லுமே
  • மேவிப் பூங் கங்கையுள் விழைந்த அன்னமே
 
     
1018.
  • பேரினும் பெண்டிரைப் பொறாது சீறுவாள்
  • நேர் மலர்ப் பாவையை நோக்கி நெய் சொரி
  • கூர் அழல் போல்வது ஓர் புலவி கூர்ந்ததே
  • ஆர்வுறு கணவன் மாட்டு அமிர்தின் சாயற்கே
 
     
1019.
  • புலந்தவள் கொடி என நடுங்கிப் பொன் அரிச்
  • சிலம்பொடு மேகலை மிழற்றச் சென்னி மேல்
  • அலங்கல் வாய் அடிமலர் அணிந்து குண்டலம்
  • இலங்கப் பேர்ந்து இன மலர் சிதறி ஏகினாள்
 
     
1020.
  • துனிப்பு உறு கிளவியால் துணைவி ஏகலும்
  • இனிப் பிறர்க்கு இடம் இலை எழுவல் ஈங்கு எனாக்
  • கனிப்பு உறு சொல் அளைஇப் பறந்து காளை தன்
  • பனிக் கதிர்ப் பகைமலர்ப் பாதம் சேர்ந்ததே
 
     
1021.
  • வாழ்க நின் கழல் அடி மைந்த என்னவே
  • தோழியர் சுவாகதம் போதுக ஈங்கு எனச்
  • சூழ்மணி மோதிரம் சுடர்ந்து வில் இட
  • யாழ் அறி வித்தகன் அங்கை நீட்டினான்
 
     
1022.
  • பொன் இயல் குரும்பையின் பொலிந்த வெம் முலைக்
  • கன்னியர் தூதொடு காமர் பைங்கிளி
  • முன்னமே வந்து என முறுவல் நோக்கமோடு
  • என்னை கொல் வரவு என இனிய செப்பினான்
 
     
1023.
  • மையல் அம் களிற்றொடு பொருத வண்புகழ்
  • ஐயனைச் செவ்வி கண்டு அறிந்து வம் எனப்
  • பை அரவு அல்குல் எம்பாவை தூதொடு
  • கை இலங்கு எஃகினாய் காண வந்ததே
 
     
1024.
  • வெஞ்சின வேழம் உண்ட வெள்ளிலின் வெறியம் ஆக
  • நெஞ்சமும் நிறையும் நீல நெடுங் கணால் கவர்ந்த கள்வி
  • அஞ்சனத் துவலை ஆடி நடுங்கினாள் நிலைமை என்னை
  • பைஞ் சிறைத் தத்தை என்னப் பசுங்கிளி மொழியும் அன்றே
 
     
1025.
  • பூ அணை அழலின் மேல் சேக்கும் பொன் செய் தூண்
  • பாவை தான் பொருந்துபு நிற்கும் பல் பல்கால்
  • ஆவியா அழல் என உயிர்க்கும் ஐ என
  • மேவிப் பூ நிலமிசை இருக்கும் மெல்லவே
 
     
1026.
  • பணித் தகு கோலமும் பந்தும் பார்ப்புறாள்
  • மணிக் கழங்கு ஆடலள் மாமை தான் விளர்த்து
  • அணித் தகை யாழினோடு அமுதம் விட்டு ஒரீஇத்
  • துணைப் பெரு மலர்க் கணில் துயிலும் நீங்கினாள்
 
     
1027.
  • திருந்து வேல் சீவக சாமியோ எனும்
  • கருங் கடல் வெள் வளை கழல்பவோ எனும்
  • வருந்தினேன் மார்புறப் புல்லு வந்து எனும்
  • பொருந்து பூங் கொம்பு அன பொருவின் சாயலே
 
     
1028.
  • கன்னியர் உற்றநோய் கண் அனார்க்கும் அஃது
  • இன்னது என்று உரையலர் நாணின் ஆதலான்
  • மன்னும் யான் உணரலேன் மாதர் உற்ற நோய்
  • துன்னி நீ அறிதியோ தோன்றல் என்றதே
 
     
1029.
  • புள்ளின் வாய் உரை கேட்டலும் பொன் செய்வேல்
  • எள்ளி நீண்ட கண்ணாள் திறத்து இன்னுரை
  • உள்ளினார் உழைக் கண்டது ஒத்தான் அரோ
  • வள்ளல் மாத் தடிந்தான் அன்ன மாண்பினான்
 
     
1030.
  • சொல் மருந்து தந்தாய் சொல்லு நின் மனத்து
  • என் அமர்ந்தது உரைத்துக் கொள் நீ என
  • வில் நிமிர்ந்த நின் வீங்கு எழில் தோள் அவட்கு
  • இன் மருந்து இவை வேண்டுவல் என்றதே
 
     
1031.
  • பொன் குன்று ஆயினும் பூம் பழனங்கள் சூழ்
  • நெல் குன்று ஆம் பதி நேரினும் தன்னை யான்
  • கல் குன்று ஏந்திய தோள் இணை கண் உறீஇச்
  • சொல் குன்றா புணர்கேன் சொல்லு போ என்றான்
 
     
1032.
  • சேலை வென்ற கண்ணாட்கு இவை செப்ப அரிது
  • ஓலை ஒன்று எழுதிப் பணி நீ என
  • மாலை மார்பன் கொடுப்பத் தினைக் குரல்
  • ஓலையோடு கொண்டு ஓங்கிப் பறந்ததே
 
     
1033.
  • திருந்து கோதைச் சிகழிகைச் சீறடி
  • மருந்தின் சாயல் மணம் கமழ் மேனியாள்
  • பொருந்து பூம் பொய்கைப் போர்வையைப் போர்த்து உடன்
  • கருங் கண் பாவை கவின் பெற வைகினாள்
 
     
1034.
  • மறம் கொள் வெம் கதிர் வேலவன் வார் கழல்
  • கறங்க ஏகித் தன் காதலி ஊடலை
  • உறைந்த ஒண் மலர்ச் சென்னியின் நீக்கினான்
  • நிறைந்தது இன்ப நெடுங் கணிக்கு என்பவே
 
     
1035.
  • தன் துணைவி கோட்டியினின் நீங்கித் தனி இடம் பார்த்து
  • இன் துணைவன் சேர்வான் இருந்தது கொல் போந்தது கொல்
  • சென்றது கொல் சேர்ந்தது கொல் செவ்வி அறிந்து உருகும்
  • என் துணைவி மாற்றம் இஃது என்றது கொல் பாவம்
 
     
1036.
  • செந் தார்ப் பசுங் கிளியார் சென்றார்க்கு ஓர் இன் உரைதான்
  • தந்தாரேல் தந்தார் என் இன் உயிர் தாம் தாராரேல்
  • அந்தோ குணமாலைக்கு ஆ தகாது என்று உலகம்
  • நொந்து ஆங்கு அழ முயன்று நோற்றானும் எய்துவனே
 
     
1037.
  • சென்றார் வரைய கருமம் செரு வேலான்
  • பொன் தாங்கு அணி அகலம் புல்லப் பொருந்துமேல்
  • குன்றாது கூடுக எனக் கூறி முத்த ஆர் மணல் மேல்
  • அன்று ஆங்கு அணி இழையாள் ஆழி இழைத்தாளே
 
     
1038.
  • பாக வரை வாங்கிப் பழுதாகின் பாவியேற்கு
  • ஏகுமால் ஆவி என நினைப்பப் பைங்கிளி யார்
  • மாகமே நோக்கி மடவாளே அவ்விருந்தாள்
  • ஆகும் யான் சேர்வல் எனச் சென்று அடைந்ததே
 
     
1039.
  • கண்டாள் நெடிது உயிர்த்தாள் கை தொழுதாள் கை அகத்தே
  • கொண்டாள் தினைக் குரல்தான் சூடினாள் தாழ் குழல் மேல்
  • நுண் தார்ப் பசுங்கிளியை நோவ அகட்டு ஒடுக்கி
  • வண் தாரான் செவ்வி வாய்க் கேட்டாள் தன் மெய் மகிழ்ந்தாள்
 
     
1040.
  • தீம் பால் அமிர்து ஊட்டிச் செம் பொன் மணிக் கூட்டில்
  • காம்பு ஏர் பணைத் தோளி மென் பறவை கண் படுப்பித்து
  • ஆம்பால் மணி நாம மோதிரம் தொட்டு ஐ என்னத்
  • தேம்பா எழுத்து ஓலை செவ்வனே நோக்கினாள்
 
     
1041.
  • கொடுஞ் சிலையான் ஓலை குண மாலை காண்க
  • அடுந் துயரம் உள் சுட வெந்து ஆற்றாதேன் ஆற்ற
  • விடுந்த சிறு கிளியால் விம்மல் நோய் தீர்ந்தேன்
  • நெடுங் கணாள் தானும் நினைவு அகல்வாள் ஆக
 
     
1042.
  • ஈட்டம் சால் நீள் நிதியும் ஈர்ங் குவளைப் பைந் தடம் சூழ்
  • மோட்டு வளம் சுரக்கும் ஊரும் முழுது ஈந்து
  • வேட்டார்க்கு வேட்டனவே போன்று இனிய வேய் மென்தோள்
  • பூட்டார் சிலை நுதலாள் புல்லாது ஒழியேனே
 
     
1043.
  • குங்குமம் சேர் வெம் முலைமேல் கொய்தார் வடுப் பொறிப்பச்
  • செங் கயல் கண் வெம் பனியால் சிந்தை எரி அவித்து
  • மங்கை மகிழ உறையேனேல் வாள் அமருள்
  • பங்கப் பட்டார் மேல் படை நினைந்தேன் ஆக என்றான்
 
     
1044.
  • நூல் புடைத்தால் போல் கிடந்த வித்தகம் சேர் நுண் வரிகள்
  • பால் மடுத்துத் தீம் தேன் பருகுவாள் போல் நோக்கிச்
  • சேல் படுத்த கண்ணீர் சுமந்து அளைஇ மெய்ம் மகிழ்ந்து
  • மால் படுத்தான் மார்பில் மணந்தாளே போல் மகிழ்ந்தாள்
 
     
1045.
  • பால் அவியும் பூவும் புகையும் படு சாந்தும்
  • கால் அவியாப் பொன் விளக்கும் தந்து உம்மைக் கை தொழுவேன்
  • கோல் அவியா வெம் சிலையான் சொல் குன்றான் ஆக எனவே
  • நூல் அவையார் போல் நீங்கள் நோக்குமினே என்றாள்
 
     
1046.
  • மவ்வல் அம் குழலினாளை மதி உடன் படுக்கல் உற்றுச்
  • செவ்வியுள் செவிலி சொல்லும் சிலை இவர் நுதலினாய் நின்
  • அவ்வைக்கு மூத்த மாமன் ஒரு மகற்கு இன்று உன் தாதை
  • நவ்வியம் பிணை கொள் நோக்கி நகை முக விருந்து செய்தான்
 
     
1047.
  • பண்டியால் பண்டி செம்பொன் பல்வளை பரியம் ஆகக்
  • கொண்டு வந்து அடிமை செய்வான் குறை உறுகின்றது அன்றிக்
  • கண்டவர் கடக்கல் ஆற்றாக் கிழிமிசை உருவு தீட்டி
  • வண்டு இமிர் கோதை நின்னை வழிபடும் நாளும் என்றாள்
 
     
1048.
  • மைத்துனன் வனப்பின் மிக்கான் வளர் நிதிக் கிழவன் காளை
  • உத்தமன் உனது நாமம் அல்லது ஒன்று உரைத்தல் தேற்றான்
  • இத்திறத்து இவன்கண் நின்னை எண்ணினார் என்னலோடும்
  • தத்தை அம் கிளவி கையால் செவி முதல் அடைச்சிச் சொன்னாள்
 
     
1049.
  • மணி மதக் களிறு வென்றான் வருத்தச் சொல் கூலி ஆக
  • அணி மதக் களிறு அனானுக்கு அடிப் பணி செய்வது அல்லால்
  • துணிவது என் சுடு சொல் வாளால் செவி முதல் ஈரல் என்றாள்
  • பணிவரும் பவளப் பாவை பரிவு கொண்டு அனையது ஒப்பாள்
 
     
1050.
  • கந்துகப் புடையில் பொங்கும் கலினமா வல்லன் காளைக்கு
  • எந்தையும் யாயும் நேரார் ஆய் விடின் இறத்தல் ஒன்றோ
  • சிந்தனை பிறிது ஒன்று ஆகிச் செய் தவம் முயறல் ஒன்றோ
  • வந்ததால் நாளை என்றாள் வடு எனக் கிடந்த கண்ணாள்
 
     
1051.
  • தேன் நெய் போன்று இனிய சொல்லாள்
  • சிறு முதுக் குறைமை கேட்டே
  • ஊன் நைந்து உருகிக் கைத்தாய்
  • உள் நிறை உவகை பொங்க
  • ஆன் நெய் பாற்கு இவர்ந்தது ஒத்தது
  • அழேற்க என் பாவை என்று
  • தானையால் தடம் கண் நீரைத்
  • துடைத்து மெய் தழுவிக் கொண்டாள்
 
     
1052.
  • துகள் மனத்து இன்றி நோற்ற
  • தொல் வினைப் பயத்தின் அன்றே
  • தகண் இலாக் கேள்வியான் கண்
  • தங்கியது என்று பின்னும்
  • மகள் மனம் குளிர்ப்பக் கூறி
  • மறுவலும் புல்லிக் கொண்டு ஆங்கு
  • அகல் மனைத் தாய்க்குச் சொன்னாள்
  • அவளும் தன் கேட்குச் சொன்னாள்
 
     
1053.
  • வினையமா மாலை கேள்வன் குபேர மித்திரற்குச் சொல்ல
  • அனையதே பட்டது என்றால் ஐயனே நங்கைக்கு ஒத்தான்
  • வனையவே பட்ட போலும் மணி மருள் முலையி னாளைப்
  • புனையவே பட்ட பொன் தார்ப் புண்ணியற்கு ஈதும் என்றான்
 
     
1054.
  • கற்றார் மற்றும் கட்டுரை வல்லார் கவி என்னும்
  • நல்தேர் மேலார் நால்வரை விட்டாற்கு அவர் சென்றார்
  • சுற்றார் வல் வில் சூடுறு செம் பொன் கழல் நாய்கன்
  • பொன் தார் மார்பீர் போதுமின் என்று ஆங்கு எதிர் கொண்டான்
 
     
1055.
  • சீந்தா நின்ற தீமுக வேலான் மணிச் செப்பின்
  • ஈந்தான் கொண்டார் இன்முக வாசம் எரி செம்பொன்
  • காந்தா நின்ற கற்பகம் அன்னீர் வரப் பெற்றேன்
  • சேர்ந்தேன் இன்றே வீடு என நாய்கற்கு அவர் சொன்னார்
 
     
1056.
  • யாம் மகள் ஈதும் நீர் மகள் கொள்மின் என யாரும்
  • தாம் மகள் நேரார் ஆயினும் தண் என் வரை மார்பில்
  • பூமகள் வைகும் புண்ணியப் பொன் குன்று அனையயானுக்கு
  • யாம் மகள் நேர்ந்தேம் இன்று என நாய்கற்கு அவர் சொன்னார்
 
     
1057.
  • சுற்றார் வல்வில் சூடுறு செம் பொன் கழலாற்குக்
  • குற்றேல் செய்தும் காளையும் யானும் கொடியாளை
  • மல் சேர் தோளான் தன் மருமானுக்கு அருள் செய்யப்
  • பெற்றேன் என்னப் பேசினன் வாசம் கமழ் தாரான்
 
     
1058.
  • விடை சூழ் ஏற்றின் வெல் புகழான் தன் மிகு தாதை
  • கடல் சூழ் வையம் கைப் படுத்தான் போன்று இது கூறக்
  • குடர் சூழ் கோட்ட குஞ்சரம் வென்ற வகையும் அப்
  • படர் சூழ் நெஞ்சின் பாவைதன் பண்பும் அவர் சொன்னார்
 
     
1059.
  • மறையார் வேள்வி மந்திரச் செந்தீக் கொடியே போல்
  • குறையாக் கற்பில் சீவகன் தாயும் கொலை வேல் கண்
  • பொறை ஒன்று ஆற்றாப் போது அணி பொன் கொம்பு அனையாளை
  • நறையார் கோதை நன்று என இன்புற்று எதிர் கொண்டாள்
 
     
1060.
  • பொன் கச்சு ஆர்த்த பூண் அணி பொம்மல் முலையாளை
  • அற்கச் செய்த யாப்பினர் ஆகி அவண் வந்தார்
  • பொற்பக் கூறிப் போகுதும் என்றார்க்கு எழுக என்றார்
  • வற்கம் இட்ட வண் பரி மாவின் அவர் சென்றார்
 
     
1061.
  • மடந்தை திறத்தின் இயைய அம் மகள் கூறி வந்தார்
  • விடம் தைத்த வேலாற்கு உரைத்தார்க்கு அவன் மெய்ம் மகிழ்ந்தான்
  • நுடங்கும் கொடி போல்பவள் நூபுரம் ஆர்ப்ப வந்து
  • தடம் கண்ணவள் தாய் அது கேட்டலும் தக்கது என்றாள்
 
     
1062.
  • திருவிற்கு அமைந்தான் திசை பத்தும் அறிந்த தொல்சீர்
  • உருவிற்கு அமைந்தாற்கு அமைந்தாள் என யாரும் ஒட்டப்
  • பெருகும் கணியின் கணி பேசிய பேது இல் நாளால்
  • பருகற்கு அமைந்த அமிர்தின் படர் தீர்க்கல் உற்றார்
 
     
1063.
  • கரை கொன்று இரங்கும் கடலில் கலி கொண்டு கல் என்
  • முரசம் கறங்க முழவு விம்ம வெண் சங்கம் ஆர்ப்பப்
  • பிரசம் கலங்கிற்று என மாந்தர் பிணங்க வேட்டான்
  • விரை சென்று அடைந்த குழலாளை அவ் வேனிலானே
 
     
1064.
  • மழை மொக்குள் அன்ன வருமென் முலை மாதர் நல்லார்
  • இழை முற்று அணிந்தார் எழு நூற்றவர் கோடி செம்பொன்
  • கழை முற்று தீம் தேன் கரும்பு ஆர் வயல் ஐந்து மூதூர்
  • குழை முற்று காதின் மணிக் கொம்பொடு நாய்கன் ஈந்தான்
 
     
1065.
  • கண்ணார் கதிர் மென் முலைக் காம்பு அடும் மென்தோள்
  • விண்ணோர் உலகினொடும் இந் நிலத்து இல்லாப்
  • பெண்ணார் அமிர்தே அவன் பெற்ற அமிர்தே
  • பண்ணார் கிளவிப் பவழம் புரை செவ்வாய்க்
 
     
1066.
  • தேதா என வண்டொடு தேன் வரி செய்யப்
  • போது ஆர் குழலாள் புணர் மென் முலை பாயத்
  • தாது ஆர் கமழ் தார் மதுவிண்டு துளிப்ப
  • ஈதாம் அவர் எய்திய இன்பம் அதே
 
     
1067.
  • முந்நீர்ப் பவளத்து உறை நித்தில முத்தம்
  • அந்நீர் அமிர்து ஈன்று கொடுப்ப அமர்ந்தான்
  • மைந்நீர் நெடுங் கண் புருவங்கள் மலங்கப்
  • பொன்னார் அரிக் கிண்கிணி பூசல் இடவே
 
     
1068.
  • கம்பார் களியானை கலக்க மலங்கி
  • அம்பேர் அரிவாள் நெடுங் கண் புதைத்து அஞ்சிக்
  • கொம்பே குழைவாய் எனக்கே குழைந்திட்டாய்
  • வம்பே இது வையகத்தார் வழக்கு அன்றே
 
     
1069.
  • பூவார் புனல் ஆட்டினுள் பூ நறும் சுண்ணம்
  • பாவாய் பணைத் தோள் சுரமஞ்சரி தோற்றாள்
  • காவாது அவள் கண்ணறச் சொல்லிய வெம்சொல்
  • ஏவோ அமிர்தோ எனக்கு இன்று இது சொல்லாய்
 
     
1070.
  • நல் தோளவள் சுண்ண நலம் சொல்லுவான்
  • உற்றீர் மறந்தீர் மனத்துள் உறைகின்றாள்
  • செற்றால் அரிதால் சென்மின் போமின் தீண்டாது
  • எற்றே அறியாத ஓர் ஏழையேனோ யான்
 
     
1071.
  • தூமம் கமழ் பூந் துகில் சோர அசையாத்
  • தாமம் பரிந்து ஆடு தண் சாந்தம் திமிர்ந்திட்டு
  • ஏமன் சிலை வாள் நுதல் ஏற நெருக்காக்
  • காமன் கணை ஏர் கண் சிவந்து புலந்தாள்
 
     
1072.
  • மின் நேர் இடையாள் அடி வீழ்ந்தும் இரந்தும்
  • சொல் நீர் அவள் அற்பு அழலுள் சொரிந்து ஆற்ற
  • இந் நீரன கண் புடை விட்டு அகன்று இன்பம்
  • மன் ஆர்ந்து மதர்ப்பொடு நோக்கினள் மாதோ
 
     
1073.
  • இன்னீர் எரிமா மணிப் பூண் கிடந்து ஈன்ற
  • மின்னார் இள மென் முலை வேய் மருள் மென் தோள்
  • பொன்னார் கொடியே புகழின் புகழ் ஞாலம்
  • நின் வாள் நெடுங் கண் விலை ஆகும் நிகர்த்தே
 
     
1074.
  • தோளால் தழுவித் துவர்த் தொண்டை அம் செவ்வாய்
  • மீளா மணிமேகலை மின்னின் மிளிர
  • வாள் ஆர் மணிப் பூண் அவன் மாதர் அம் பாவை தன்னை
  • நாளால் பெற்ற நல் அமிர்து என்ன நயந்தான்
 
     
1075.
  • சித்திர மணிக் குழை திளைக்கும் வாள் முகத்து
  • ஒத்து ஒளிர் பவள வாய் ஓவக் கைவினைத்
  • தத்தரி நெடுங் கணாள் தன்னொடு ஆடும் நாள்
  • வித்தகற்கு உற்றது விளம்பு கின்றதே
 
     
1076.
  • அரும் பெறல் குருசிற்கு அஞ்ஞான்று ஓடிய நாகம் நாணிக்
  • கரும்பு எறி கடிகையோடு நெய்ம் மலி கவளம் கொள்ளாது
  • இரும்பு செய் குழவித் திங்கள் மருப்பு இடைத் தடக்கை நாற்றிச்
  • சுரும்பொடு வண்டு பாடச் சுளிவொடு நின்றது அன்றே
 
     
1077.
  • பகை புறம் கொடுத்த வேந்தின் பரிவொடு பகடு நிற்பத்
  • தகை நிறக் குழைகள் தாழ்ந்து சாந்தின் வாய் நக்கி மின்னப்
  • புகை நிறத் துகிலில் பொன் நாண் துயல் வரப் போந்து வேந்தன்
  • மிகை நிறக் களிற்றை நோக்கி வேழம் என் உற்றது என்றான்
 
     
1078.
  • கொற்றவன் குறிப்பு நோக்கிக் குஞ்சரப் பாகன் கூறும்
  • இற்றென உரைத்தல் தேற்றேன் இறைவநின் அருளினாம் கொல்
  • செற்றம் மிக்கு உடைமையால் கொல் சீவகன் இன்ன நாளால்
  • மற்று இதற்கு உடற்சி செய்ய மதம் இது செறித்தது என்றான்
 
     
1079.
  • ஈண்டு அழல் குட்டம் போல எரி எழத் திருகி நோக்கிக்
  • கோண் தரு குறும்பர் வெம் போர் கோக்குழாம் வென்றது உள்ளி
  • மாண்டது இல் செய்கை சூழ்ந்த வாணிகன் மகனை வல்லே
  • ஆண் திறம் களைவென் ஓடிப் பற்றுபு தம்மின் என்றான்
 
     
1080.
  • கன்றிய வெகுளி வேந்தன் கால் வலி இளையர் காய்ந்து
  • கொன்று உயிர் கொணர ஓடும் கொழுங் குடர்க் கண்ணி மாலை
  • ஒன்றிய உதிரச் செச்சை ஒள் நிணம் மீக்கொள் தானைத்
  • தென் திசைக்கு இறைவன் தூதின் செம்மலைச் சென்று சேர்ந்தார்
 
     
1081.
  • சண்பக மாலை வேய்ந்து சந்தனம் பளிதம் தீற்றி
  • விண் புக நாறு சாந்தின் விழுமுலைக் காம வல்லி
  • கொண்டு எழுந்து உருவு காட்டி முகத்திடைக் குளித்துத் தோள்மேல்
  • வண் தளிர் ஈன்று சுட்டி வாள் நுதல் பூப்ப வைத்தான்
 
     
1082.
  • பண் அடி வீயும் தீம் சொல் பாவை நின் வனப்பிற்கு எல்லாம்
  • கண்ணடி கருங் கண் என்னும் அம்பு அறாத் தூணி தன்னால்
  • புண் உடை மார்பத்து ஓவாது எய்தியால் எங்குப் பெற்றாய்
  • பெண் உடைப் பேதை என்று ஓர் நாள் முற்றும் பிதற்றினானே
 
     
1083.
  • திங்கள் சேர் முடியினானும் செல்வியும் போன்று செம் பொன்
  • இங்கு வார் கழலினானும் கோதையும் இருந்த போழ்தில்
  • சிங்க ஏறு எள்ளிச் சூழ்ந்த சிறு நரிக் குழாத்தின் சூழ்ந்தார்
  • அங்கு அது கண்ட தாதி ஐயனுக்கு இன்னது என்றாள்
 
     
1084.
  • என்று அவள் உரைப்பக் கேட்டே இடிபட முழங்கிச் செந்தீ
  • நின்று எரிவதனை ஒத்து நீள் முழைச் சிங்க ஏறு
  • தன் துணைப் பெட்டை யோடு தான் புறப்பட்டது ஒத்தான்
  • குன்று இரண்டு இருந்த போலும் குங்கும குவவுத் தோளான்
 
     
1085.
  • பொன்னரி மாலை தாழப் போது அணி கூந்தல் ஏந்திப்
  • பன்னரு மாலை யாற்குப் பட்டதை எவன் கொல் என்னாப்
  • பின்னரும் மாலை ஓராள் பெரு நடுக்கு உற்று நின்றாள்
  • மன்னரு மாலை நாகம் மழை இடிப்பு உண்டது ஒத்தாள்
 
     
1086.
  • கடுகிய இளையர் நோக்கும் கண்ணிய பொருளும் எண்ணி
  • அடுசிலை அழல ஏந்தி ஆர் உயிர் பருகற்கு ஒத்த
  • விடுகணை தெரிந்து தானை வீக்கற விசித்து வெய்தாத்
  • தொடுகழல் நரல் வீக்கிச் சொல்லுமின் வந்தது என்றான்
 
     
1087.
  • அடி நிழல் தருக என்று எம் ஆணை வேந்து அருளிச் செய்தான்
  • வடி மலர்த் தாரினாய் நீ வருக என வானின் உச்சி
  • இடி உரும் ஏற்றின் சீறி இருநிலம் சுடுதற்கு ஒத்த
  • கடி மதில் மூன்றும் எய்த கடவுளின் கனன்று சொன்னான்
 
     
1088.
  • வாள் இழுக்கு உற்ற கண்ணாள் வரு முலை நயந்து வேந்தன்
  • கோள் இழுக்கு உற்ற பின்றைக் கோத் தொழில் நடாத்துகின்றான்
  • நாள் இழுக்கு உற்று வீழ்வது இன்று கொல் நந்த திண்தேர்
  • தோள் இழுக்கு உற்ற மொய்ம்ப பண் என சொல்லினானே
 
     
1089.
  • வேந்தொடு மாறு கோடல் விளிகுற்றார் தொழில் அது ஆகும்
  • காய்ந்திடு வெகுளி நீக்கிக் கை கட்டி இவனை உய்த்தால்
  • ஆய்ந்து அடும் அழற்சி நீங்கும் அது பொருள் என்று நல்ல
  • சாந்து உடை மார்பன் தாதை தன் மனத்து இழைக்கின்றானே
 
     
1090.
  • ஊன் பிறங்கு ஒளிறும் வேலான் ஓர்த்து தன் உவாத்தி சொல்லால்
  • தான் புறம் கட்டப் பட்டுத் தன் சினம் தணிந்து நிற்பத்
  • தேன் பிறங்கு அலங்கல் மாலைச் சுநந்தையும் துணைவன் தானும்
  • கோன் புறம் காப்பச் சேறல் குணம் எனக் கூறினாரே
 
     
1091.
  • ஈன்ற தாய் தந்தை வேண்ட இவ் இடர் உற்றது என்றால்
  • தோன்றலுக்கு ஆண்மை குன்றாது என்ற சொல் இமிழின் பூட்டி
  • மூன்று அனைத்து உலகம் எல்லாம் முட்டினும் முருக்கும் ஆற்றல்
  • வான்தரு மாரி வண் கை மதவலி பிணிக்கப் பட்டான்
 
     
1092.
  • குழல் உடைச் சிகழிகைக் குமரன் தோள் இணை
  • கழல் உடை இளையவர் கச்சின் வீக்கலின்
  • அழல் உடைக் கடவுளை அரவு சேர்ந்து என
  • விழவு உடை முது நகர் விலாவிக் கின்றதே
 
     
1093.
  • தோள் ஆர் முத்தும் தொல் முலைக் கோட்டு துயல் முத்தும்
  • வாள் ஆர் உண் கண் வந்து இழி முத்தும் இவை சிந்தக்
  • காளாய் நம்பி சீவக சாமி என் நல்தாய்
  • மீளாத் துன்ப நீள் கடல் மின்னின் மிசை வீழ்ந்தாள்
 
     
1094.
  • பாலார் ஆவிப் பைந்துகில் ஏந்திப் பட நாகம்
  • போல் ஆம் அல்குல் பொன்தொடி பூங் கண் குணமாலை
  • ஏலாது ஏலாது எம் பெருமானுக்கு இஃது என்னா
  • நூலார் கோதை நுங்கு எரிவாய்ப் பட்டது ஒத்தாள்
 
     
1095.
  • எரி தவழ் குன்றத்து உச்சி இரும்பொறிக் கலாப மஞ்ஞை
  • இரிவன போன்று மாடத்து இல் உறை தெய்வம் அன்னார்
  • பரிவுறு மனத்தின் ஓடிப் பட்டதை உணர்ந்து பொன்தார்
  • அரி உறழ் மொய்ம்பவோ என்று ஆகுலப் பூசல் செய்தார்
 
     
1096.
  • கங்கையின் சுழியில் பட்ட காமரு பிணையின் மாழ்கி
  • அங்கு அவர்க்கு உற்றது உள்ளி அவல நீர் அழுந்து கின்ற
  • குங்குமக் கொடியோடு ஏந்திக் கோலம் வீற்றிருந்த கொம்மைப்
  • பொங்கு இள முலையினார்க்குப் புரவலன் இதனைச் சொன்னான்
 
     
1097.
  • கண் துயில் அனந்தர் போலக் கதிகளுள் தோன்று மாறும்
  • விட்டு உயிர் போகு மாறும் வீடு பெற்று உயரு மாறும்
  • உள்பட உணர்ந்த யானே உள் குழைந்து உருகல் செல்லேன்
  • எள் பகவு அனைத்தும் ஆர்வம் ஏதமே இரங்கல் வேண்டா
 
     
1098.
  • நல் மணி இழந்த நாகர் நல் இளம் படியர் போல
  • இன்மணி இழந்து சாம்பி இரு நிலம் இவர்கள் எய்த
  • மின் அணி மதியம் கோள்வாய் விசும்பு இடை நடப்பதே போல்
  • கல்மணி உமிழும் பூணான் கடை பல கடந்து சென்றான்
 
     
1099.
  • வெந்தனம் மனம் என வெள்ளை நோக்கின் முள் எயிற்று
  • அந்துவர்ப் பவளவாய் அம் மழலை இன்சொலார்
  • பந்து பாவை பைங் கழங்கு பைம் பொன் முற்றில் சிற்றிலுள்
  • நொந்து வைத்து நூபுரம் ஒலிப்ப ஓடி நோக்கினார்
 
     
1100.
  • மல்லிகைம் மலிந்த மாலை சோர ஆர்ந்த குண்டலம்
  • வில் இலங்க மின்னுக் கோட்ட வீணை விட்டு வெய்து உராய்
  • ஒல் எனச் சிலம்பு அரற்ற வீதி மல்க ஓடினார்
  • சில் சுணங்கு இள முலைச் செழுமலர்த் தடம் கணார்
 
     
1101.
  • நெய்த் தலைக் கருங்குழல் நிழன்று எருத்து அலைத்தர
  • முத்து அலைத்து இள முலை முகம் சிவந்து அலமரக்
  • கைத்தலம் கடுத்து அடித்த பந்து நீக்கி வந்து அவண்
  • மைத்தலை நெடுந் தடம் கண் மங்கையர் மயங்கினர்
 
     
1102.
  • கோதை கொண்ட பூஞ்சிகை கொம்மை கொண்ட வெம்முலை
  • மாது கொண்ட சாயல் அம் மடந்தையர் மனம் கசிந்து
  • ஓதம் முத்து உகுப்ப போல் உண்கண் வெம்பனி உகுத்து
  • யாது செய்கம் ஐய என்று அன்பு மிக்கு அரற்றினர்
 
     
1103.
  • செம்பொன் ஓலை வீழவும் செய் கலங்கள் சிந்தவும்
  • அம்பொன் மாலை யோடு அசைந்து அவிழ்ந்து கூந்தல் சோரவும்
  • நம்பன் உற்றது என் எனா நாடகம் மடந்தையர்
  • வெம்பி வீதி ஓடினார் மின்னின் அன்ன நுண்மையார்
 
     
1104.
  • பூ அலர்ந்த தாரினான் பொற்பு வாடும் ஆயிடின்
  • போ உடம்பு வாழ் உயிர் பொன்று நீயும் இன்று எனா
  • வீ கலந்த மஞ்ஞை போல் வேல் நெடுங் கண் நீர் மல்க
  • ஆகுலத்து அரிவையர் அவ் வயிறு அதுக்கினார்
 
     
1105.
  • தேன் மலிந்த கோதை மாலை செய் கலம் உகுத்து உராய்க்
  • கால் மலிந்த காம வல்லி என்னது அன்னர் ஆயரோ
  • பால் மலிந்த வெம் முலைப் பைந்துகில் அரிவையர்
  • நூல்மலிந்த நுண்ணுசுப்பு நோவ வந்து நோக்கினார்
 
     
1106.
  • மாதரார்கள் கற்பினுக்கு உடைந்த மா மணிக் கலைத்
  • தீது இல் ஆரம் நூல் பெய்வார் சிதர்ந்து போகச் சிந்துவார்
  • போது உலாம் அலங்கலான் முன் போந்து பூந் தெரிவையர்
  • ஆ தகாது எனக் கலங்கி அவ்வயிறு அதுக்கினார்
 
     
1107.
  • வட்டிகை மணிப் பலகை வண்ண நுண் துகிலிகை
  • இட்டு இடை நுடங்க நொந்து இரியல் உற்ற மஞ்ஞையின்
  • கட்டு அழல் உயிர்ப்பின் வெந்து கண்ணி தீந்து பொன் உக
  • மட்டு அவிழ்ந்த கோதையார்கள் வந்து வாயில் பற்றினார்
 
     
1108.
  • வினையது விளைவு காண்மின்
  • என்று கை விதிர்த்து நிற்பார்
  • இனையனாய்த் தெளியச் சென்றால்
  • இடிக்கும் கொல் இவனை என்பார்
  • புனை நலம் அழகு கல்வி
  • பொன்றுமால் இன்றோடு என்பார்
  • வனை கலத் திகிரி போல
  • மறுகும் எம் மனங்கள் என்பார்
 
     
1109.
  • நோற்றிலர் மகளிர் என்பார்
  • நோம் கண்டீர் தோள்கள் என்பார்
  • கூற்றத்தைக் கொம்மை கொட்டிக்
  • குலத்தொடு முடியும் என்பார்
  • ஏற்றது ஒன்று அன்று தந்தை
  • செய்த இக் கொடுமை என்பார்
  • ஆற்றலள் சுநந்தை என்பார்
  • ஆ தகாது அறனே என்பார்
 
     
1110.
  • தூக்குமின் காளை சீறின் துற்று இவன் உளனோ என்பார்
  • காக்குமால் வையம் எல்லாம் காவலன் ஆகி என்பார்
  • பாக்கியமே பெரிது காண் இதுவும் ஓர் பான்மை என்பார்
  • நோக்கன்மின் நாணும் கண்டீர் நுதி கொள் நாகரிகன் என்பார்
 
     
1111.
  • பூ வரம்பு ஆய கோதைப் பொன் அனார் புலவி நீக்கி
  • நூபுரம் திருத்திச் சேந்த நுதி விரல் நொந்த என்பார்
  • யாவரும் புகழும் ஐயன் அழகு கெட்டு ஒழியும் ஆயின்
  • கோபுர மாட மூதூர் கூற்று உண விளிக என்பார்
 
     
1112.
  • கருஞ் சிலை மறவர் கொண்ட கணநிரை விடுக்க வல்ல
  • இருஞ் சிலை பயின்ற திண் தோட்கு இது தகாது என்று குன்றில்
  • கருங் கடல் துளுப்பிட்டாங்குக் கல் எனக் கலங்கி காமர்
  • அருங் கடி அரண மூதூர் ஆகுலம் மயங்கிற்று அன்றே
 
     
1113.
  • இங்ஙனம் இவர்கள் ஏக எரி அகம் விளைக்கப் பட்ட
  • வெம் கணை விடலை தாதை வியன் நகர் அவலம் எய்தி
  • அங்கு அவர் உகுத்த கண்ணீர் அடித் துகள் அவிப்ப நோக்கிப்
  • பொங்கு அமர் உழக்கும் வேலான் புலம்பு கொண்டு அழேற்க என்றான்
 
     
1114.
  • மின்னினால் மலையை ஈர்ந்து வேறு இரு கூறு செய்வான்
  • துன்னினான் துளங்கின் அல்லால் துளங்கல் அம் மலையிற்கு உண்டே
  • அன்னதே துணிந்த நீதி அரு நவை நமனும் ஆற்றான்
  • என்னை நேர் நின்று வாழ்தல் இருநிலத்து ஆவது உண்டே
 
     
1115.
  • வளை கடல் வலையின் சூழ்ந்து மால் வரை வேலி கோலி
  • உளை அரி படுக்கல் உற்றான் படுப்பினும் படுக்க மற்று என்
  • கிளை அழ என்னை வாள்வாய் கீண்டிடல் உற்று நின்றான்
  • தளை அவிழ் கண்ணி சிந்தத் தன்தலை நிலத்தது அன்றே
 
     
1116.
  • நீர் அகம் பொதிந்த மேகம் நீல் நிற நெடுநல் யானைப்
  • போர் முகத்து அழலும் வாள்கைப் பொன் நெடுங் குன்றம் அன்னான்
  • ஆர் கலி யாணர் மூதூர் அழுது பின் செல்லச் செல்வான்
  • சீர் உறு சிலம்பி நூலால் சிமிழ்ப்பு உண்ட சிங்கம் ஒத்தான்
 
     
1117.
  • மன்னர் தம் வெகுளி வெந்தீ மணி முகில் காணம் மின்னிப்
  • பொன் மழை பொழியின் நந்தும் அன்று எனின் புகைந்து பொங்கித்
  • துன்னினார் தம்மை எல்லாம் சுட்டிடும் என்று செம்பொன்
  • பன்னிரு கோடி உய்த்துக் கந்துகன் பணிந்து சொன்னான்
 
     
1118.
  • மன்னவ அருளிக் கேண்மோ மடந்தை ஓர் கொடியை மூதூர்
  • நின் மதக் களிறு கொல்ல நினக்கு அது வடு என்று எண்ணி
  • என் மகன் அதனை நீக்கி இன் உயிர் அவளைக் காத்தான்
  • இன்னதே குற்றம் ஆயின் குணம் இனி யாது வேந்தே
 
     
1119.
  • நாண் மெய்க் கொண்டு ஈட்டப் பட்டார் நடுக்கு உறும் நவையை நீக்கல்
  • ஆண் மக்கள் கடன் என்று எண்ணி அறிவு இன்மை துணிந்த குற்றம்
  • பூண் மெய்க் கொண்டு அகன்ற மார்ப பொறுமதி என்று பின்னும்
  • நீண்மைக் கண் நின்று வந்த நிதி எலாம் தருவல் என்றான்
 
     
1120.
  • வாழியர் இறைவ தேற்றான் மா நிரை பெயர்த்த காளை
  • பீழைதான் பொறுக்க என்ன பிறங்கிணர் அலங்கல் மாலை
  • சூழ் கதிர் ஆரம் வீழ்நூல் பரிந்து அற நிமிர்ந்து திண் தோள்
  • ஊழ் பிணைந்து உருமின் சீறி உடல் சினம் கடவச் சொன்னான்
 
     
1121.
  • ஆய் களிற்று அசனி வேகம் அதன் மருப்பு ஊசி ஆக
  • சீவகன் அகன்ற மார்பம் ஓலையாத் திசைகள் கேட்பக்
  • காய்பவன் கள்வர் என்ன எழுதுவித்திடுவல் இன்னே
  • நீ பரிவு ஒழிந்து போய் நின் அகம் புகு நினையல் என்றான்
 
     
1122.
  • நஞ்சு அனான் உரைப்பக் கேட்டே நாய்கனும் நடுங்கி உள்ளம்
  • வெஞ் சின வேழம் உண்ட விளங்கனி போன்று நீங்கி
  • எஞ்சினன் போல நின்றான் ஏத்த அருந் தவத்தின் மிக்க
  • வஞ்சம் இல் கொள்கையான் சொல் அமிர்தினால் வற்புற்றானே
 
     
1123.
  • மின் இலங்கு எஃகினானைப் பெறுகலான் தந்தை மீண்டு
  • தன் இலம் குறுகலோடும் தாய் அழுது அரற்று கின்றாள்
  • என் நிலை ஐயற்கு என்ன யாவதும் கவல வேண்டா
  • பொன் நலம் கொடியனாய் ஓர் பொருள் உரை கேள் இது என்றான்
 
     
1124.
  • மது மடை திறந்து தீம் தேன் வார் தரு கோதை நீ முன்
  • செது மகப் பலவும் பெற்றுச் சிந்தை கூர் மனத்தை ஆகி
  • இது மகவு அழியின் வாழேன் இறப்பல் யான் என்னும் ஆங்கண்
  • கதும் எனக் கடவுள் தோன்றிக் கடை முகம் குறுக வந்தான்
 
     
1125.
  • கறவை காண் கன்றின் வெஃகிக் கண்டு அடி பணிந்து காமர்
  • நறவு அயா உயிர்க்கும் மாலை நாற்றிய இடத்துள் ஏற்றி
  • அறவியாற்கு ஆறும் மூன்றும் அமைந்த நால் அமிர்தம் ஏந்தப்
  • பறவை தாது உண்ட வண்ணம் பட்டினிப் பரிவு தீர்ந்தான்
 
     
1126.
  • ஆய் மணிப் பவளத் திண்ணை அரும் பெறல் கரகத்து அங்கண்
  • தூய் மணி வாசம் நல் நீர் துளங்கு பொன் கலத்துள் ஏற்று
  • வேய் மணித் தோளி நிற்ப விழுத்தவன் நியமம் முற்றி
  • வாய் மணி முறுவல் தோன்ற வந்தனை விதியின் செய்தேன்
 
     
1127.
  • ஆறு எலாம் கடலுள் வைகும் அருந் தவத்து இறைவன் நூலுள்
  • வேறு எலாப் பொருளும் வைகும் விழுத் தவ அறிதி நீயே
  • ஊறு இலா உணர்வின் நோக்கி உரைமதி எவன்கொல் மக்கள்
  • பேறு இலாள் அல்லள் பெற்ற உயிர் சென்று பிறக்கும் என்றேன்
 
     
1128.
  • வம்பு அவிழ் கோதை தந்த வான் துவர்க் காயை வீழ்த்து ஓர்
  • செம் பழுக் காயை வாங்கித் திருநிலத்து எடுத்துக் கொண்டு ஆங்கு
  • அம்பு அழ நீண்ட வாள் கண் அலமரும் அணி செய் அம்பூங்
  • கொம்பு அடு நுசுப்பினாய்க்குத் தந்தனென் பேணிக் கொண்டாய்
 
     
1129.
  • பெற்ற அந் நிமித்தத்தானும் பிறந்த சொல் வகையினானும்
  • அற்றம் இல் மணியை அம் கைக் கொண்டு அவர் கண்டு காட்டக்
  • கற்பகம் காமவல்லி அனைய நீர் கேண்மின் என்று
  • முற்றுபு கனிந்த சொல்லான் முனிவரன் மொழியும் அன்றே
 
     
1130.
  • ஒன்றும் நீர் கவலல் வேண்டா உலகு எலாம் ஆளும் சீர்த்திப்
  • பொன் திகழ் உருவினான் ஓர் புண்ணியன் பெறுதிர் என்ன
  • நின்ற நீ உவந்து நீங்க நிகழ் பொருள் எனக்குச் செப்பிப்
  • பின்றையும் நிகழ்வது உண்டு பேசுவல் கேள் இது என்றான்
 
     
1131.
  • நிலவு உறழ் பூணினானை நெடு நகர் இரங்கக் கையாத்து
  • அலபல செய்து கொல்வான் அருளிலான் கொண்ட போழ்தில்
  • குலவிய புகழினானைக் கொண்டு போம் இயக்கன் அஞ்சல்
  • சில பகல் கழிந்து காண்டி சிந்தி ஈது என்று சொன்னான்
 
     
1132.
  • வசை அற நிறைந்த கற்பின் மாலையும் மாமிதானும்
  • தசை அற உருகி வெந்து தம் உயிர் நீங்கும் ஆங்கண்
  • நொசி தவன் சொற்கள் என்றும் நோன் புணை தழுவி நெஞ்சில்
  • கசிவு எனும் கடலை நீந்திக் கரை எனும் காலை கண்டார்
 
     
1133.
  • திருக்குழல் மகளிர் நையச் சீவக சாமி திண் தோள்
  • வரிக் கச்சில் பிணிக்கப் பட்டான் மன்னனால் என்னக் கேட்டே
  • தருக்கு உடை வேழம் வாளார் ஞாட்பினுள் தகைமை சான்ற
  • மருப்புடன் இழந்தது ஒத்தார் மன் உயிர்த் தோழன் மாரே
 
     
1134.
  • நட்டவற்கு உற்ற கேட்டே பது முகன் நக்கு மற்று ஓர்
  • குட்டியைத் தின்னலாமே கோள் புலி புறத்தது ஆகக்
  • கட்டியங் காரன் என்னும் கமுதை நம் புலியைப் பாய
  • ஒட்டி இஃது உணரலாமே உரைவல்லை அறிக என்றான்
 
     
1135.
  • சிலையொடு செல்வன் நின்றால்
  • தேவரும் வணக்கல் ஆற்றார்
  • முலை உடைத் தாயொடு எண்ணித்
  • தந்தை இக் கொடுமை செய்தான்
  • கலை வல்லீர் இன்னும் கேண்மின்
  • இன்னது என்று உரைக்கும் ஆங்கண்
  • விரைவொடு சென்ற ஒற்றாள்
  • விளைந்தவா பேசுகின்றான்
 
     
1136.
  • இட்டி வேல் குந்தம் கூர்வாள் இரும் சிலை இருப்புச் சுற்றார்
  • நெட்டிலை சூலம் வெய்ய முளைத்தண்டு நெருங்க ஏந்தி
  • எட்டு எலாத் திசையும் ஈண்டி எழாயிரத்து இரட்டி மள்ளர்
  • கட்டு அழல் கதிரை ஊர்கோள் வளைத்தவா வளைத்துக் கொண்டார்
 
     
1138.
  • சூழ்கழல் மள்ளர் பாறச் சூழ்ச்சியின் தந்தை புல்லி
  • வீழ்தரு கண்ணள் தம்மோய் விளங்கு தோள் பிணிப்ப மற்று என்
  • தோழரை வடுச் செய்திட்டேன் என்று தான் துளங்கி நின்றான்
  • ஊழ் திரைப் பாம்பு சேர்ந்த ஒளி மிகு பருதி ஒத்தான்
 
     
1139.
  • ஒற்றன் வந்து உரைப்பக் கேட்டே ஒத்ததோ என்சொல் என்னாச்
  • சுற்றினார் முகத்தை நோக்கிச் சூழிமால் யானை அன்னான்
  • உற்ற இவ் இடரைத் தீர்க்கும் உபாயம் நீர் உரைமின் என்றான்
  • பொன் திரள் குன்றம் போலப் பொலிவு கொண்டு இருந்த தோளான்
 
     
1140.
  • நிறைத் திங்கள் ஒளியோடு ஒப்பான் புத்திசேன் நினைந்து சொல்லும்
  • மறைத்து இங்கண் நகரை வல்லே சுடுதும் நாம் சுடுதலோடும்
  • இறைக் குற்றேல் செய்தல் இன்றி எரியின் வாய் சனங்கள் நீங்கச்
  • சிறைக் குற்றம் நீங்கச் செற்றான் செகுத்து கொண்டு எழுதும் என்றான்
 
     
1141.
  • காலத் தீ நகரை மேயக் கடி அரண் கடிந்த அம்பின்
  • சாலத் தீச் சவரர் கோலம் செய்து நம் மறவர் ஈண்டிக்
  • கோலத் தீ வேலினானைக் கோயிலுள் வளைப்ப இப்பால்
  • ஆலைத்தீ இடங்கள் தோறும் ஆகுலம் செய்தும் என்றான்
 
     
1142.
  • சிறைப் புறம் காத்துச் செல்லு மதனனைத் தெருவில் வீழப்
  • பிறைத்தலை அம்பில் சென்னி பெருநிலத்து இடுவல் இட்டால்
  • மறுக்கு உற்று மள்ளர் நீங்க மைந்தனைக் கொண்டு போகி
  • அறைத் தொழிலார்க்கும் செல்லா அரு மிளை புகுமின் என்றான்
 
     
1143.
  • மாற்றவர் மலைப்பின் ஆங்கே வாள் கடாக் கொண்டு நொய்தா
  • வேற்று உலகு ஏற்றி நும் பின் விரை தர்வேன் உலகிற்கு எல்லாம்
  • ஆற்றிய நட்பு வல்லே வலிப்பு உறீஇ இடுமின் என்றான்
  • கூற்றங்கள் பலவும் தொக்க கூற்றத்தில் கூற்றம் ஒப்பான்
 
     
1144.
  • காலனைச் சூழ்ந்த நோய்போல் நபுலமா விபுலர் சூழ
  • வேலினை ஏந்தி நந்தன் வெருவரத் தோன்ற லோடும்
  • மாலை தன் தாதை தானும் மக்களும் வந்து கூடிப்
  • பாலவர் பிறரும் ஈண்டிப் பாய் புலி இனத்தின் சூழ்ந்தார்
 
     
1145.
  • மட்டுவாய் அவிழ்ந்த தண் தார்த் தாமரை நாமன் சொன்ன
  • கட்டமை நீதி தன் மேல் காப்பு அமைந்து இவர்கள் நிற்பப்
  • பட்டு உலாய்க் கிடந்த செம்பொன் கலை அணி பரவை அல்குல்
  • இட்டு இடைப் பவளச் செவ்வாய்த் தத்தையும் இதனைக் கேட்டாள்
 
     
1146.
  • மணி இயல் யவனச் செப்பின் மங்கலத் துகிலை வாங்கிக்
  • கணைபுரை கண்ணி ஏற்ப உடுத்தபின் செம்பொன் செப்பில்
  • பிணையலும் நறிய சேர்த்திப் பெருவிலை ஆரம் தாங்கித்
  • துணைவனுக்கு உற்ற துன்பம் சொல்லிய தொடங்கினாளே
 
     
1147.
  • பொன் அணி மணிசெய் ஓடை நீரின் வெண் சாந்து பூசித்
  • தன்னுடை விஞ்சை எல்லாம் தளிர் இயல் ஓதலோடும்
  • மின் அடு வாளும் வேலும் கல்லொடு தீயும் காற்றும்
  • மன்னுடன் ஏந்தித் தெய்வ மாதரைச் சூழ்ந்த அன்றே
 
     
1148.
  • ஆரம் மின்னும் பணை வெம் முலை ஆடு அமைத் தோளினாள்
  • வீரன் உற்ற துயர் மின் என நீக்கிய மெல்லவே
  • நேர மன்னும் வருக என்று நின்றாள் நினைந்தாள் அரோ
  • பாருள் மன்னும் பழி பண்பனுக்கு இன்று விளைந்ததே
 
     
1149.
  • மன்னன் செய்த சிறை மா கடலுள் குளித்து ஆழ்வுழித்
  • தன்னை எய்திச் சிறை மீட்டனள் தன் மனையாள் எனின்
  • என்னை ஆவது இவன் ஆற்றலும் கல்வியும் என்று உடன்
  • கொன்னும் வையகம் கொழிக்கும் பழிக்கு என் செய்கோ தெய்வமே
 
     
1150.
  • செல்வன் உற்ற சிறை செய்யவள் நீக்கும் என்றால் பழி
  • இல்லை ஆயின் அவள் யான் எனும் வேற்றுமை இல்லையே
  • சொல்லின் வெள்ளி மலை தோடு அவிழ் தாமரைப் பொன்மலர்
  • எல்லை ஆகும் பொதுப் பெண் அவள் யான் குல மங்கையே
 
     
1151.
  • ஆவது ஆக புகழும் பழியும் எழும் நாள் அவை
  • தேவர் மாட்டும் உள மக்களுள் இல்வழி தேர்கலேன்
  • நோம் என் நெஞ்சம் என நோக்கி நின்றாள் சிறைப்பட்ட தன்
  • காவல் கன்றின் புனிற்று ஆ அன கார் மயில் சாயலே
 
     
1152.
  • மா நகர் சுடுதல் ஒன்றோ மதனனை அழித்தல் ஒன்றோ
  • வான் நிகர் இல்லா மைந்தர் கருதியது அதுவும் நிற்க
  • வேய் நிகர் இல்ல தோளி விஞ்சையால் விடுத்துக் கொள்ளப்
  • போய் உயிர் வாழ்தல் வேண்டேன் எனப் பொருள் சிந்திக் கின்றான்
 
     
1153.
  • கச்சு அற நிமிர்ந்து மாந்தர்க் கடாவிடு களிறு போல
  • உச்சியும் மருங்கும் பற்றிப் பிளந்து உயிர் பருகிக் கோண்மா
  • அச்சுற அழன்று சீறி ஆட்டினம் புக்கது ஒப்பக்
  • குச்சென நிரைத்த யானைக் குழாம் இரித்திடுவல் என்றான்
 
     
1154.
  • மின் இலங்கு எயிற்று வேழம் வேழத்தால் புடைத்துத் திண் தேர்
  • பொன் இலங்கு இவுளித் தேரால் புடைத்து வெம் குருதி பொங்க
  • இன் உயிர் அவனை உண்ணும் எல்லை நாள் வந்தது இல்லை
  • என்னை இக் கிருமி கொன்று என் தோழனை நினைப்பல் என்றான்
 
     
1155.
  • தோழனும் தேவிமார் தம் குழாத்து உளான் துளும்பும் முந்நீர்
  • ஏழ் தரு பருதி தன்மேல் இளம்பிறை கிடந்ததே போல்
  • தாழ் தகை ஆர மார்பின் சீவகன் குணங்கள் தம்மை
  • யாழ் எழீஇப் பாடக் கேட்டு ஓர் அரம்பையைச் சேர்ந்து இருந்தான்
 
     
1156.
  • வயிரம் வேய்ந்த மணி நீள் முடி வால் ஒளி வானவன்
  • செயிரின் தீர்ந்த செழுந் தாமரைக் கண் இடன் ஆடலும்
  • உயிர் அனானை நினந்தான் உற்றது ஓதியின் நோக்கினான்
  • மயில் அனார்க்குப் படி வைத்தவன் மால் விசும்பு ஏறினான்
 
     
1157.
  • இடியும் மின்னும் முழக்கும் இவற்றான் உலகம் நிறைந்து
  • ஒடியும் ஊழி இவண் இன்று உறு கால் வரை கீழ்ந்து என
  • நடலை நோக்கிக் கதிர் நாணுவது ஒப்ப மறைந்தபின்
  • கடலை ஏந்தி நிலத்து இட்டு என மாரி கலந்ததே
 
     
1158.
  • விண்ணும் மண்ணும் அறியாது விலங்கொடு மாந்தர் தம்
  • கண்ணும் வாயும் இழந்து ஆம் கடல் கொண்டது காண்க எனப்
  • பெண்ணும் ஆணும் இரங்கப் பெருமான் மகன் சாமியை
  • அண்ணல் ஏந்தி அகம் புலிக் கொண்டு எழுந்து ஏகினான்
 
     
1159.
  • குன்று உண்டு ஓங்கு திரள் தோள் அவன் கொண்டு எழுந்து ஏகலும்
  • நன்று உண்டாக என நல் நுதல் வாழ்த்தினள் வாழ்த்தலும்
  • ஒன்று உண்டாயிற்று அவள் உள் அழி நோயுறு காளையை
  • என்று உண்டாம் கொல் இனிக் கண்படும் நாள் எனும் சிந்தையே
 
     
1160.
  • சந்த மாலைத் தொகை தாழ்ந்து சாந்தம் கமழ் பூமியுள்
  • வந்த விண்ணோர்களை வாழ்த்தி ஏத்தி இம் மலர் மாலை தூய்
  • எந்தை மார்கள் எழுக என்ன ஏக விடுத்தாள் குரல்
  • சிந்தை செய்யும் சிறகர்க் கிளி தோற்கும் அம் தீஞ் சொலாள்
 
     
1161.
  • மலைத் தொகை யானை மன்னன் மைத்துனன் மதனன் என்பான்
  • கொலைத் தொகை வேலினானைக் கொல்லிய கொண்டு போந்தான்
  • நலத்தகை அவனைக் காணான் நஞ்சு உயிர்த்து அஞ்சி நோக்கிச்
  • சிலைத் தொழில் தடக்கை மன்னற்கு இற்றென செப்பு கின்றான்
 
     
1162.
  • மன்னனால் சீறப்பட்ட மைந்தனைக் கொல்லப் போந்தாம்
  • என் இனிச் சொல்லிச் சேறும் என் செய்தும் யாங்கள் எல்லாம்
  • இன்னது பட்டது என்றால் எரி விளக்கு உறுக்கும் நம்மைத்
  • துன்னுபு சூழ்ந்து தோன்றச் சொல்லுமின் செய்வது என்றான்
 
     
சீவக சிந்தாமணி :  1  2  3  4  5  6  7  8  9  10  11  12  13  14  15
16  17  18  19  20  21  22  23  24  25  26  27  28  29  30  31  32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 ,yf;fpak; gf;fk; nry;y..


Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

X